Nga një sportist elitar në prag të vdekjes – historia tronditëse e mundësit Naim Fejzaj ka prekur zemrat e shumë sportdashësve në Zvicër dhe më gjerë. 30-vjeçari me origjinë nga Kosova, i njohur në skenën zvicerane të mundjes tradicionale “Schwingen”, ka kaluar një periudhë të errët, që e la pa të folur, pa të shkruar e pa të lexuar.
Gjithçka ndodhi më 17 mars 2025, kur Fejzaj humbi ndjesinë në dorën e djathtë dhe papritur nuk mundi më të shprehej. “Në kokën time gjithçka tingëllonte normalisht, por nga goja ime dilnin vetëm fjalë të pakuptimta”, rrëfen ai. Fillimisht, mendoi se bëhej fjalë për një problem me shtyllën kurrizore, por pas analizave në Spitalin Kantonal të St. Gallen, diagnoza e rëndë u konfirmua: goditje në tru.
Ky moment ishte kthesë jetësore për Fejzajn, i cili kishte ëndërruar pjesëmarrjen në Festivalin Federal të Mundjes (ESAF), ngjarjen më të madhe të këtij sporti në Zvicër. I shpallur më parë si “Shaqiri i Zwilchhosen” nga mediat zvicerane, për shkak të performancës së jashtëzakonshme në vitin 2016, ku kishte mposhtur kampionë të mëdhenj si Beat Clopath dhe Nöldi Forrer, Fejzaj dukej se ishte në rrugën drejt majës së sportit.
Por pas tri operacioneve në gju gjatë viteve të fundit, goditja në tru ishte goditja më e rëndë që e tronditi jo vetëm fizikisht, por edhe psikologjikisht. “Kam qarë. Kisha frikë se do të mbetesha për gjithë jetën i paaftë, një barrë për të tjerët”, thotë ai me sinqeritet.
Faza e rehabilitimit ishte e ngadaltë, por progresive. Pas tri muajsh, mjekët u mahnitën nga përparimi i tij i shpejtë. Me ndihmën e familjes, miqve dhe besimit fetar – Fejzaj është mysliman dhe e përmend shpesh Zotin në intervista – ai gjeti forcë për të ecur përpara. Një operacion në zemër, për të mbyllur një vrimë që mendohet se shkaktoi goditjen cerebrale, ishte një tjetër hap drejt rikthimit.
Sot, Naim Fejzaj është kthyer në ringun me tallash – por ende nuk është 100% vetvetja. “Kam ende një të folur të lehtë të dëmtuar dhe më mungon ndjesia në majat e gishtave”, tregon ai. Kthimi në profesionin e tij si mekanik precizioni ende nuk është i mundur, për shkak të kufizimeve në përqendrim.
Megjithatë, për të gjitha këto, Fejzaj sot thotë: “Këto janë probleme luksi. Jam thjesht mirënjohës që jam ende gjallë.”
Sa i përket rikthimit në nivel konkurrues? Fejzaj lë gjithçka të hapur, por jep një mesazh me shpresë: “Pas tre vitesh është sërish ESAF. Nuk them më shumë”, përfundon ai me një buzëqeshje plot kuptim.
