Një studim i ri i publikuar në revistën “Psychology of Aesthetics, Creativity and the Arts” ka zbuluar se tekstet e këngëve popullore janë bërë më pak eksplicite për emocionet dhe marrëdhëniet ndër vite.
Ky hulumtim, i cili përfshin 38,467 këngë nga 230 artistë që nga viti 1947 deri në 2024, është më i madhi i këtij lloji për të analizuar tekstet e këngëve. Studiuesit nga Universiteti Shtetëror i Miçiganit kanë vërejtur se tekstet janë bërë më pak emocionale dhe më pak të fokusuara në shoqëri me kalimin e kohës.
Studimi gjithashtu zbuloi se brenda karrierës së artistëve, fjalët pozitive dhe negative kanë rënë, ashtu si edhe referencat ndaj familjes dhe miqve. Ndërsa gjuha e lidhur me ankthin është rritur, trishtimi ka rënë në tekstet e këngëve. Studiuesit kanë vërejtur se ndryshimet historike midis artistëve nga epoka të ndryshme janë më të mëdha se ndryshimet që ndodhin brenda karrierës së artistëve individualë.
Jan Brascamp, bashkautor i studimit dhe profesor i asociuar në departamentin e psikologjisë në Universitetin Shtetëror të Miçiganit, thekson se duke analizuar ndryshimet brenda artistëve dhe ato kulturore, mund të ndahen ndryshimet që ndodhin brenda artistëve nga ato më të gjera në kulturë dhe industrinë muzikore. Ndër artistët e përfshirë, Willie Nelson kishte numrin më të madh të këngëve, ndërsa Miles Davis kishte më pak këngë me tekste.
Logan Gibson, autori kryesor i studimit, vë në dukje se ndryshe nga pritshmëritë, emocionet pozitive dhe referencat sociale kanë rënë me kalimin e kohës. Kjo sugjeron se tekstet e këngëve mund të jenë të formuara fuqishëm nga forcat artistike, kulturore ose të industrisë. William Chopik, bashkautor dhe profesor i asociuar i psikologjisë, shton se muzika nuk është vetëm argëtim, por edhe një mënyrë për të rregulluar emocionet dhe për të kuptuar veten.
