Tallja me popullin

Shkruan: Shpat Blakçori

Kosova është futur në një krizë të thellë institucionale për shkak të inateve primitive ndërmjet partive politike. Partia fituese e zgjedhjeve të 9 shkurtit, Lëvizja Vetëvendosje, insiston që Albulena Haxhiu të zgjidhet kryeparlamentare, me arsyetimin se ajo ka siguruar një numër të madh votash në zgjedhjet e fundit. Propozimi i tyre po kundërshtohet nga partitë opozitare, të cilat nuk e shohin Haxhiun si figurë unifikuese, prandaj kanë kërkuar një propozim tjetër nga Lëvizja Vetëvendosje. Kjo është arsyeja kryesore pse Kuvendi i Kosovës nuk po konstituohet, pavarësisht disa përpjekjeve nga deputetët.

Në këto rrethana, ku Kosovën e presin procese të rëndësishme politike, vendi mbetet pa institucione të reja. Megjithatë, kjo situatë nuk po i shqetëson shumë të zgjedhurit e popullit, të cilët herë pas here shihen të relaksuar e të buzëqeshur nëpër korridoret e Kuvendit, sikur të mos kishin fare përgjegjësi. Ndoshta nuk janë të vetëdijshëm, por këto sjellje e kanë irrituar popullin. Vota e qytetarit në zgjedhjet e 9 shkurtit duhet të lexohet drejt. Qytetari i ka dhënë mbështetje të fuqishme kryetarit të Lëvizjes Vetëvendosje, Albin Kurtit, por njëkohësisht i ka kërkuar bashkëpunim me partitë e tjera.

Pra, Kurti duhet ta kuptojë se nuk i ka më mbi 50% të votave, prandaj kompromisi, sado i dhimbshëm që mund të jetë për të, është i domosdoshëm për të dalë nga ky ngërç politik. Në këtë rast, do të ishte e arsyeshme që Lëvizja Vetëvendosje të lëshonte pe dhe të ndryshonte kandidatin, meqë është e qartë se Haxhiu nuk gëzon mbështetjen e shumicës. Ky veprim nuk do të tregonte dobësi, por do të ishte një veprim i matur politik, që do t’i hapte rrugë krijimit të institucioneve të reja.

Nëse Vetëvendosje vazhdon të insistojë në të njëjtin emër duke e thelluar bllokadën institucionale, atëherë kjo do të nënkuptonte se nuk është e interesuar të marrë përgjegjësi dhe të udhëheqë vendin. Partia Demokratike e Kosovës dhe Aleanca për Ardhmërinë e Kosovës kanë treguar gatishmëri për të votuar kandidatë të tjerë për kryeparlamentar nga radhët e Lëvizjes Vetëvendosje. Pra, nuk duhet shumë mend për të kuptuar se nevojitet një marrëveshje politike për të dalë nga kjo situatë.

Në një demokraci funksionale, marrëveshjet politike nuk janë tabu, por pjesë përbërëse e procesit qeverisës. Për fat të keq, në Kosovë, kompromisi shpesh perceptohet si tradhti ndaj elektoratit. Një qasje e tillë e mban të bllokuar jo vetëm sistemin politik, por edhe zhvillimet strategjike të vendit.

Nëse situata aktuale nuk zgjidhet dhe vendi shkon drejt zgjedhjeve të reja, pasojat do të jenë të rënda. Jo vetëm që do të kishte zhgënjim tek qytetarët, por do të thellohej edhe më shumë kriza politike. Zgjedhjet e reja përveçse kanë kosto të lartë, do të vononin edhe më shumë krijimin e institucioneve, duke ndikuar negativisht në proceset integruese të Kosovës dhe në përfitimin e fondeve të rëndësishme nga Bashkimi Evropian.

Deputetët e zgjedhur po luajnë me fatin e Kosovës për shkak të interesave të ngushta, duke harruar interesin e vendit. Çmimin e shtrenjtë, si gjithmonë, do ta paguajnë qytetarët e këtij vendi.