“Kam ardhur në zyrë në ora 10:20 dhe kam pirë një çaj. Hajr, inshallah … nuk jam mirë. Gjylë, vazhdo shoqatën deri sa të mundesh. Bile, bile deri sa të gjendet Reshati.”
Këto ishin fjalët e fundit që Bajram Qerkini i shkroi, para se të shtrihej në spital, ku më pas i mbylli sytë përgjithmonë.
Këtë fletore e mban afër Gjyle Haziri, e cila ka vendosur ta ndjekë rrugën e gjatë të Bajram Qerkinit në kërkim të personave të pagjetur gjatë luftës në Kosovë.
Zonja Haziri tregon se është një përgjegjësi shumë e madhe për të vazhduar misionin që ai nisi, duke e quajtur atë me respekt “Baci Bajram”.
“Është një përgjegjësi e madhe për mua ta vazhdoj rrugën e Bacit Bajram, por jam e angazhuar maksimalisht. Kam mësuar shumë nga ai, sepse kemi bashkëpunuar për më shumë se 20 vjet. Jam e përkushtuar t’i ndihmoj familjarëve që janë në kërkim për më të dashurit e tyre”, deklaroi ajo për Tëvë1.
Ajo tregon se në ditët e fundit para se Bajram Qerkini të ndërronte jetë, ai përmendte shpesh djalin e tij, Reshatin, i cili vazhdon të jetë i zhdukur edhe sot e kësaj dite.
“Në periudhën e fundit ai përmendte më shpesh djalin e tij Reshatin. Ai nuk e ka veçuar asnjëherë djalin e tij nga të tjerët, por së fundmi e ka përmendur më shpesh. Reshati i ka ndenjur shumë para syve”.
Zonja Haziri tregon gjithashtu se përballet me sfida të ndryshme për ta mbajtur shoqatën aktive.
“Nuk është e lehtë të mbahet një shoqatë pa përkrahje. I kemi vetëm disa projekte, por ato nuk mjaftojnë”.
Që nga përfundimi i luftës në Kosovë, mbi 1,500 persona konsiderohen ende të zhdukur, shumica prej tyre shqiptarë. /teve1.info/
