Shkruan: Shpat Blakcori
Pas një periudhe shumë të gjatë në pushtet karriga e presidentit serb, Aleksandar Vuçiq, ka filluar seriozisht të lëkundet. Mirëpo duhet theksuar se revolta e qytetarëve serbë nuk ka filluar vetëm pas asaj çfarë ndodhi ne qytetin e Novi Sadit ku humbën jetën 15 qytetarë si pasojë e shembjes së një strehe betoni në stacionin hekurudhor.
Shpërthimi i qytetarëve serbë ndaj regjimit autokratik të Vuçiqit nisi në maj të vitit 2023 kur Serbia u trondit nga vrasjet masive. Një 21-vjeçar vrau nëntë persona dhe plagosi trembëdhjetë të tjerë në një fshat në afërsi të Beogradit. Kurse vetëm pak kohë më parë një i mitur 13-vjeç vrau nëntë nxënës dhe një rojë sigurie me armë zjarri në Shkollën Fillore “Vlladisllav Ribnikar” në Beograd.
Në atë periudhë protestuesit akuzuan partinë në pushtet për nxitje të dhunës përmes medieve dhe tabloideve të kontrolluara. Protestat masive të organizuara nga qytetarët dhe partitë opozitarë detyruan Vuçiqin të mbante zgjedhje të parakohshme. Pra, vrasjet në masë, kontrolli i medieve dhe korrupsioni qeveritar mes tjerash përbëjnë arsyet kryesore pse shoqëria serbe është kaq e revoltuar.
Protesta e 15 marsit ishte njëra nga protestat më masive të organizuara në historinë e Serbisë. Me qindra mijëra qytetarë nga e gjithë Serbia mbuluan rrugët e Beogradit duke protestuar në mënyrë paqësore. Studentët e bënë të qartë se nuk ka më kthim mbrapa derisa të plotësohen kushtet e tyre. Këtë mesazh të fuqishëm e pranoi edhe vet Vuçiq.
“Kjo ka vazhduar për katër muaj e gjysmë. Katër muaj e gjysmë agoni pas një tragjedie të tmerrshme. E kuptuam mirë mesazhin. Ne do të duhet të ndryshojmë. Dua të besoj se edhe të tjerët e kuptuan që qytetarët duan të ndryshojnë qeverinë në zgjedhje,” – deklaroi ai pas protestës. Tani, në rast se Aleksandar Vuçiq vendos të lëshoj rrugë dhe të jap dorëheqje nga posti i presidentit, atëherë pyetja lindçka pas tij?
Në shumë raste partitë opozitare përjashto këtu Frontin e Majtë të Gjelbër, kanë qëndrime edhe më nacionaliste se Partia se Progresive Serbe. E pikërisht këtë kartë e ka përdorur Vuçiq gjatë gjithë këtyre viteve në raport me faktorin ndërkombëtar duke e paraqitur veten si një politikan më konstruktiv, pavarësisht faktit se vazhdimisht i ka provokuar shtetet fqinje.
Njësoj sikurse SNS edhe partitë opozitare ne Serbi nuk janë distancuar nga e kaluara, glorifikojnë kriminelet e luftës dhe nuk e njohin pavarësinë e Kosovës. Shpresa e vetme është që pas këtyre protestave historike të lind një lëvizje e re që do ta demokratizonte Serbinë.
Thuhet se përmbysja e një despoti është pjesa më e lehtë por në fakt përmirësimi i gjërave pas revolucionit është gjëja më e vështirë.
Shpat Blakcori është gazetar i politikës në Tëvë1
