Ishte 13 vjeç kur humbi 14 anëtarë të familjes.
E vetë u shpëtoi 16 plagëve që mori nga plumbat e ushtrisë serbe.
Edhe ky përvjetor i 27-të, ashtu si çdo vit tjetër, Saranda Bogujevcin e gjeti me dhimbje.
Mirëpo ajo thotë se historia e luftës, duhet mbajtur mend gjithmonë.
“Ajo çfarë duhet ta mbajmë në mend është që kjo ka ndodhur me një qëllim dhe ka ndodhur me një qëllim për me të zhdukë komplet. Serbia ka përdorur, domethënë, çdo lloj forme të dhunës dhe të krimit me u siguru që nuk mbetet asnjë shqiptar këtu. Dhe unë kam qenë 13 vjeç, kam qenë dëshmitare e masakrës, si unë, fëmijët e axhës dhe plot të tjerë i mbajmë plagët në trup, po natyrisht që dhe krejt familja i mban plagët në shpirt. Se është e vështirë kur humb familjen në formën mizore në të cilën ata e kanë bërë”, deklaroi ajo.
Në masakrën në Podujevë kishte pësuar edhe Enver Duriqi, i cili kishte humbur prindërit, bashkëshorten dhe 4 fëmijët.
Ndonëse Duriqi vdiq vitin e kaluar, Bogujevci thekson se kujtimi për të nuk shuhet kurrë.
“Me gjithë këtë dhimbje sot ajo që më bën të lumtur është kur i shoh që familjet kanë ecur përpara, janë rritur, po shtohen brezat, dhe kjo është shumë e rëndësishme. Fatkeqësisht, tash e dy përkujtime, axhen Enver nuk e kemi më në mesin tonë, që e shton dhimbjen tutje. Po që edhe kujtimin e tij dhe kujtimin e secilit familjar duhet ta mbajmë gjallë. Unë gjithmonë flas që nuk kanë qenë vetëm disa anëtarë familjes, kanë pasur ëndrra, kanë pasur karakteret e tyre, kanë pasur rolin e tyre brenda familjeve tona dhe shoqërisë, edhe fëmijët”.
28 marsi i vitit ‘99-tës ishte ditë e rëndë edhe për vëllaun e Enverit, Shemsi Duriqin.
“Shtatë anëtarë të familjes janë pikërisht familja ime, janë dy prindërit, është bashkëshortja e vëllait me katër fëmijë, me mosha të reja nga 2 vjeç deri në 13 vjeç. Kjo është një rast apo një masakër mund të themi me përmasa shumë të mëdha në komunën e Podujevës”, thotë Duriqi.
Ai rrëfen gjithashtu për forcën e familjes për të vazhduar jetën, pavarësisht tragjedisë së përjetuar.
“Sido që të jetë, prapë familjet kanë gjet ngushëllim, mbështetje, kanë fillu jetën, e pikërisht flasim për vëllaun, i cili edhe pse iu masakrua e tërë familja – dy prindërit, bashkëshortja dhe fëmija prapë u martua, krijoi familje të re dhe tani gëzon edhe fëmijë të tjerë të cilët i ka pagëzuar me emrat e tyre të të tjerëve”.
Përveç familjes Bogujevci e Duriqi, në masakrën e 28 marsit të vitit 1999 në Podujevë kishte pësuar edhe familja Llugaliu.
