Moska ka shtuar kërcënimet ndaj Ukrainës, duke paralajmëruar për “sulme të vazhdueshme dhe sistematike ndaj Kievit që synojnë kompleksin e saj ushtarako-industrial”.
Gjithashtu u ka paralajmëruar qytetarëve të huaj dhe stafit diplomatik që të largohen nga qyteti “sa më shpejt të jetë e mundur”.
Tingëllon ogurzezë, por a sinjalizon diçka të re? Duke e shtuar retorikën e saj, a është Rusia gati të intensifikojë edhe luftën e saj?
Në një farë mënyre, kërcënime të tilla nuk janë asgjë e re.
Ministria e Jashtme e Ukrainës thekson se Rusia ka shënjestruar qytete çdo javë për më shumë se katër vjet tani.
Ajo vlerëson se “niveli i përgjithshëm i kërcënimeve të sigurisë të paraqitura nga Rusia ndaj Kievit dhe qyteteve të tjera mbetet i njëjtë me muajt dhe vitet e kaluara”.
Ajo që është e re është gjuha e përdorur nga Kremlini për të justifikuar sulme të tilla – dhe ajo lidhet me një incident specifik.
Moska ka akuzuar Ukrainën për vrasjen e qëllimshme të 21 studentëve në një sulm javën e kaluar në Starobilsk në provincën Luhansk.
Ukraina ende këmbëngul se ka goditur një strukturë ushtarake në territorin e pushtuar nga Rusia.
Por Moska po e paraqet incidentin dhe atë që pretendon të jetë një sulm i qëllimshëm ndaj civilëve, si një arsye legjitime për hakmarrje.
Kryeqyteti ukrainas ka përjetuar sulme të rregullta që kur Rusia nisi pushtimin e saj në shkallë të plotë në shkurt të vitit 2022.
Në të kaluarën, sulme të tilla rrallë kanë kërkuar një shpjegim të tillë. As Rusia nuk ka treguar shumë keqardhje për shkaktimin e viktimave të veta civile në Ukrainë.
Çdo hakmarrje ndaj Kievit ka të ngjarë të vrasë vetëm më shumë.
Por Ivan Stupak, një analist ushtarak dhe ish-oficer i inteligjencës ukrainase, beson se kjo është një shenjë se Moska po përpiqet të kontrollojë narrativën e luftës.
Ai thotë: “Kur ke probleme me ekonominë dhe shoqërinë ruse, atëherë ka presion për hakmarrje.”
Retorika mund të pasqyrojë frustrimin dhe zemërimin në rritje në Kremlin, por Andrii Kovalenko i Këshillit të Sigurisë dhe Mbrojtjes Kombëtare të Ukrainës beson se ka arsye të tjera për kërcënimet, të palidhura me sulmin në Luhansk.
E para është mungesa e suksesit të Rusisë në fushën e betejës, thotë ai, duke shtuar: “Në mungesë të rezultateve strategjike në front, Kremlini po përpiqet të ushtrojë presion psikologjik mbi Ukrainën.”
Ai beson se presioni po ushtrohet edhe ndaj aleatëve të Ukrainës, me Moskën që po paralajmëron stafin diplomatik të largohet nga Kievi.
Mbështetja e fortë evropiane për Ukrainën, si politike ashtu edhe ushtarake, është parë prej kohësh në Kremlin si një pengesë e madhe për qëllimet e saj të luftës.
Së treti, thotë Kovalenko, “ka një përpjekje për të larguar vëmendjen nga sulmet me rreze të gjatë veprimi të Ukrainës në territorin rus dhe nga aftësia e saj për të mbrojtur territoret e veta, përfshirë Moskën”.
Shkurt, lufta – që tani po hyn në vitin e saj të pestë – aktualisht nuk po shkon në drejtimin e duhur për Moskën.
Udhëheqësit ukrainas paralajmërojnë se raketat e mbrojtjes ajrore të nevojshme për të mbrojtur Kievin dhe gjetkë janë në mungesë.
Instituti për Studimin e Luftës me seli në Uashington ka vlerësuar se “karakteri i luftës po ndryshon në favor të forcave ukrainase – të paktën për momentin”.
Thuhet se Rusia po humbet më shumë ushtarë për të pasur më pak përfitime. Viktimat ruse i kanë tejkaluar shifrat e rekrutimit mujor për pesë muaj.
Presioni në Moskë po rritet.
Nigel Gould-Davies, i Institutit Ndërkombëtar të Studimeve Strategjike, thotë se me Rusinë “që përballet me kufizime në rritje industriale dhe të fuqisë punëtore, ajo duhet të vendosë së shpejti nëse do ta mobilizojë me forcë ekonominë dhe shoqërinë e saj”.
Detyrimi i njerëzve që të regjistrohen për t’u bashkuar me ushtrinë “do të ishte shumë shkatërrues dhe jopopullor”, thotë ai, dhe mund të mbartë rreziqe të mëdha për stabilitetin e Rusisë.
Por asnjë nga këto nuk e ndryshon kërcënimin ndaj Ukrainës.
Kievi është ende duke u rikuperuar nga “sulmi hakmarrës” më i fundit i Rusisë gjatë fundjavës, kur Rusia nisi gati 600 dronë dhe 90 raketa, shumica e të cilave të drejtuara drejt kryeqytetit.
Mbrojtja ajrore e Ukrainës shkatërroi shumicën e dronëve, por 35 raketa goditën një objektiv.
Bombardimi përfshinte përdorimin e rrallë të të paktën një rakete hipersonike ruse Oreshnik – të pajisur me gjashtë koka bërthamore dhe jashtëzakonisht të vështira për t’u rrëzuar duke përdorur sisteme konvencionale të mbrojtjes ajrore.
Stupak thotë se përdorimi kryesor i raketës është për “qëllime propagande”. Deri më tani, thotë ai, raketat Oreshnik rusë kanë mbajtur vetëm koka bërthamore inerte dhe kanë shkaktuar dëme të kufizuara.
Kievi mund të ketë vështirësi të përballet me sulme të ngjashme në shkallë të gjerë dhe të përsëritura.
Presidenti ukrainas Volodymyr Zelensky ka përsëritur thirrjet e tij ndaj aleatëve për më shumë sisteme të mbrojtjes ajrore.
Yurii Inhat, një zëdhënës i Forcave Ajrore të Ukrainës, thotë se problemi kryesor mbetet “numri i kufizuar i raketave interceptuese në dispozicion për mbrojtjen ajrore të Ukrainës”.
Sistemi Patriot i prodhuar në SHBA mbetet arma e vetme efektive për rrëzimin e raketave balistike të Rusisë.
Ato janë në mungesë.
Mund të ketë shenja se Rusia po bëhet gjithnjë e më e dëshpëruar – por edhe për Ukrainën dhe aleatët e saj, kjo mund të jetë një arsye për t’u shqetësuar.
