Ardhja në shtëpi nuk ishte kaq e zakonshme para 26 vitesh.
Arben Tafolli si 18-vjeçar bashkë me anëtarë të familjes erdhën në shtëpinë e tyre të shoqëruar edhe nga ushtarë të UÇK-së.
Në fillim të majit në vitin 1999 ata shkuan për të siguruar miell për civilë që ishin në një fshat në afërsi.
Por në një moment, afër këtij shkëmbi forcat serbe sulmuan me minahedhës, duke ia vrarë atij babain dhe motrën.
“Edhe u strehuam te ky guri këtu, në moment që kanë hyrë brenda këta dy ushtarët me folë për komandantin që për me ardhë me neve atje, minahedhësi krisi prej Dragaqinës, u nis. Dhe ne tash po e nijmë minahedhësin që po vjen por po thojmë po bjen diku këndej dhe u strehuam këtu. Ne kemi qenë në këtë pjesë këtu veç kur ka ra minahedhësi” , tregon ai.
Nën emocione ai rrëfen se ne fshatin Çadrak të Suharekës, kishin mbetur të plagosur bashkë me motrën e tij.
“Atë ditë kemi qenë rend baba agja motra që ka vdekë edhe ajo u mbyt këtu motra e madhe Shyhrete Tafolli, baba Muhamet Tafolli agja është i plagosur Bajram Tafolli, motra tjetër Luljeta Tafolli edhe ajo është e plagosur edhe unë kam qenë, por na ka rënë shumë afër sidomos mu gati veç sa smë ka rënë në këmbë” , rrëfen Tafolli.
Në këtë gjendje ata u bartën nga ushtarët e UÇK-së deri në një fshat tjetër.
Tafolli bashkë me 60 të plagosur tjerë u sollën në një shpellë, ku për disa ditë mbetën vetëm 6 prej tyre.
“Ne kemi pasë dhimbje, plagë kemi pasë krejt, Muhameti më ka vdekë këtu, ne kemi pasë dhimbje dhe çdo moment bile me një bisedë me Sejdiun të Manastircit thoshte Arben dil te dera edhe le të shohin shkitë se u mërzitëm plagë që i kishim dhimbje kishim dil le të shohin shkitë le të na vrasin qeshtu mos të na lënë të gjallë”, thotë ai
Ai thotë se tashmë ishin në dorë të fatit, derisa për një moment aty erdhën sërish ushtarët e UÇK-së.
“Une u çova dhe iu thashë kush jeni ju, a jeni shqiptarë tha po shqiptarë jemi, dhe ne jemi ardhë me ju tërhjekë prej këtuhit. A jeni gjallë, thashë po gjallë jem thashë na jem pesë të gjallë dhe një ka vdekë këtu. Në atë grup ish kanë Lulzim Avdyli i Lloshkobares dhe Besim Nuha që i njoh, kam pasë gjatë rrugës kontakt me ta” , shprehet Tafolli
Arbeni deri në vitin 2020 jetonte në kushte të vështira i harruar nga shteti, mirëpo me ndihmën e familjarëve atij i është ndërtuar një shtëpi dhe tashmë jeton në fshatin Shirokë të Suharekës.
