Qeveria Kurti 3 hyn në mandat me pushtet të konsoliduar, por edhe me hapësirë më të vogël për arsyetime politike. Në këtë fazë, qytetarët dhe opozita do të kërkojnë rezultate konkrete në rritje ekonomike, siguri energjetike, shërbime publike funksionale dhe avancim real në arenën ndërkombëtare.
Nëse ky mandat do të mbahet mend si periudhë reformash strukturore apo si konsolidim i pushtetit pa transformim real, do të varet jo nga fjalimet politike, por nga performanca reale e ministrave dhe aftësia e kryeministrit për të balancuar parimet me pragmatizmin shtetëror.
Shkruan: Selam Shkodra
Mes konsolidimit të pushtetit dhe kufijve të qeverisjes efektive
Formimi i Qeverisë Kurti 3 përfaqëson më shumë se një vazhdimësi mandati; ai shënon konsolidimin e një modeli të veçantë qeverisjeje, të ndërtuar mbi centralizimin e vendimmarrjes, disiplinën politike dhe një narrativë të fortë sovraniste. Kryeministri Albin Kurti ka zgjedhur të ruajë strukturën bazë të kabinetit, duke sinjalizuar se prioritet mbetet kontrolli politik dhe koherenca ideologjike, më shumë sesa hapja ndaj qasjeve të reja.
Nga njëra anë, kjo qasje ka prodhuar stabilitet të brendshëm dhe ka shmangur fragmentimin e pushtetit ekzekutiv. Nga ana tjetër, ajo ka kufizuar autonominë reale të ministrave, duke i kthyer disa dikastere në zgjatime administrative të zyrës së kryeministrit. Kjo ngrit pikëpyetje mbi efektivitetin e qeverisjes dhe përgjegjësinë individuale ministrore.
Profilet e ministrave besnikëri politike apo kapacitet qeverisës?
Kabineti i Kurti 3 dominohet nga ministra që kanë kaluar provën e mandatit të kaluar, por jo të gjithë me rezultate të matshme. Disa dikastere kanë shënuar progres në konsolidimin institucional dhe luftën kundër korrupsionit, ndërsa të tjerë kanë vuajtur nga mungesa e reformave strukturore, veçanërisht në ekonomi, energji dhe shëndetësi.
Në shumë raste, kriteri i besnikërisë politike duket se ka peshuar më shumë se performanca apo ekspertiza sektoriale. Kjo reflektohet në mungesën e figurave të reja me profil të fortë profesional dhe në mbajtjen e ministrave që kanë funksionuar më shumë si zëdhënës politikë sesa si menaxherë publikë.
Marrëdhëniet ndërkombëtare dhe kostoja e qëndrimeve të ngurta.
Një nga pikat më kritike të Qeverisë Kurti 3 mbetet raporti me partnerët ndërkombëtarë. Qasja parimore dhe shpesh konfrontuese e ekzekutivit ka prodhuar tensione me BE-në dhe SHBA-në, duke ndikuar drejtpërdrejt në proceset integruese dhe në mbështetjen politike e financiare për Kosovën.
Ndërsa mbështetësit e kësaj linje e shohin atë si mbrojtje të sovranitetit dhe dinjitetit shtetëror.
Opinioni përmban pikëpamjet e autorit dhe nuk prezanton qëndrimet editoriale të teve1.info
