“E kujtoj si një ditë tepër të rand me shumë obligime, si një ditë shumë të nxehtë nga klima, ishte dhe nga situata nga një rreth që ishim…”
Këto janë disa nga kujtimet që Muharrem Shabani, lexuesi i deklaratës kushtetuese së 2 korrikut të vitit 1990 i mban të freskëta në mendjen e tij.
32 vite pas kësaj dite historike, Shabani tregon rreziqet që iu kanosen në ditën e shpalljes së pavarësisë.
“Kur i pamë nal atje lart snjaperat serb dhe u vendosem të një shtyllë të hyrja na than që të ulem për shkak të tyre dhe na rekomanduan që të ulem por iu thash se nuk e lexoj ulur…”, thotë ai.
I rrethuar nga snajperistet, Shabani thotë se në këtë ditë e kishte menduar edhe vdekjen.
Por synimi që i kishte vendosur vetës nuk e ndali të kryente obligimin që ia kishin dhënë delegatët e tjerë.
“Ajo ishte një privilegj prej kolegeve që mu dha edhe pse natyrisht ishte një obligim i madh më shumë rreziqe, do farefis më thonin që të mos e lexoja pasi i ke fëmijët e vegjël, ju thash që janë rrit edhe shumë jetima përpara e nëse ndodh edhe kjo atëherë le të ndodh”, thotë Shabani.
Duke kujtuar të kaluarën, Muharrem Shabani, thotë se nuk është i kënaqur më punën e bërë deri më tani nga partitë politike për shtetndërtimin e Kosovës.
“Kosova nuk është ajo çfare ne kemi pasur iluzione, për fat të keq nuk kam asnjë tendencë me mohu gjendje, por..”, shtoi ai.
Për historikun e shtetësisë së Kosovës 2 korriku 1990 paraqet gurthemelin e saj.
Kronika e realizuar nga gazetarja Doresa Geci.
