Sulmuesi 32-vjeçar, Vedat Muriqi, shikon përpara drejt gjysmëfinales së ‘play-off’-it evropian të kësaj jave me Sllovakinë, ndërsa kombëtarja e Kosovës synon një vend për herë të parë në Kupën e Botës.
Vedat Muriqi debutoi me kombëtaren e Kosovës në vitin 2016, duke u bërë pjesë e udhëtimit futbollistik të vendit që nga fillimi.
Gati dhjetë vjet më vonë, sulmuesi i shquar i Mallorcas mezi pret të jetë pjesë e Kupës së Botës 2026. Për të siguruar një vend, Kosova duhet të kalojë fazën eliminatore evropiane, me një ndeshje gjysmëfinale jashtë fushe kundër Sllovakisë. Fitorja atje do t’i siguronte një ndeshje në shtëpi në Prishtinë kundër Turqisë ose Rumanisë për një vend në finale.
Përpara sfidës më të madhe të Kosovës deri më sot, kapiteni dhe golashënuesi më i mirë i të gjitha kohërave, Muriqi, u ul me FIFA-n për të diskutuar se çfarë e pret atë në ditët në vijim.
FIFA: Kosova po kërkon të rezervojë një vend në skenën më të madhe për herë të parë në historinë e saj. Çfarë do të thotë kjo për një skuadër kaq të re?
Vedat Muriqi: Kemi vetëm dhjetë vjet që jemi këtu, që në terma futbolli është pothuajse asgjë. Jemi këtu për t’i dhënë gjithçka që kemi dhe për të luftuar për një vend në Kupën e Botës. Është një mundësi e madhe për ne. I gjithë vendi është plot entuziazëm. Të gjithë janë shumë të lumtur. Në nivel personal, është shumë e veçantë për mua. Mbush 32 vjeç këtë vit dhe një nga ëndrrat e mia është të përfaqësoj Kosovën në një Kupë Bote ose Kampionat Evropian. Do të ishte një moment i rëndësishëm në karrierën time.
Në kualifikueset deri më tani, Kosova humbi vetëm një herë. A erdhi si surprizë, apo menduat se ishit të aftë të performonit në atë nivel gjatë gjithë kohës?
E vetmja herë që pësuam humbje ishte në ndeshjen tonë të parë kundër Zvicrës. Nuk jam i sigurt se çfarë shkoi keq. Ne pësuam katër gola në pak më shumë se 20 minuta dhe në fund humbëm 4-0. Ishte një pilulë e vështirë për t’u gëlltitur. Ndonjëherë, pyesnim veten se si do t’i ndryshonim gjërat, por trajneri Franco Foda mori vendimet e duhura. Ai e ndryshoi formacionin titullar dhe e ndryshoi sistemin. Ne të gjithë u përqendruam në punën tonë individuale dhe në ndeshjen e dytë dolëm më mirë se një skuadër e Suedisë me lojtarë si [Viktor] Gyokeres, [Alexander] Isak dhe [Anthony] Elanga në krye. Fitorja në shtëpi ishte shumë e rëndësishme për ne dhe na nxiti vërtet përpara.
Pastaj luajtëm baras me Slloveninë përpara se të dilnim fitues kundër Suedisë dhe përsëri kundër Sllovenisë. Filluam të besonim te vetja. Do të kishte qenë edhe më e ëmbël të mos kishim humbur ndaj Zvicrës, por për një vend si i yni, përfundimi në vendin e dytë dhe arritja në fazën eliminatore është një arritje e madhe. Duhet ta pranojmë me qetësi dhe të vazhdojmë të përparojmë si ekip.
