Pasi ishte shumë afër ngritjes së “Topit të Artë” të tij të parë në vjeshtë, Vinicius u kalua nga Rodri. Dhe që atëherë, edhe pse kishte premtuar se do të rikthehej më i fortë, ai ka treguar një rënie të ndjeshme në performancën e tij.
Një natë që të gjithë te Real Madrid po përpiqen ta harrojnë. Kur Vinicius protestoi publikisht kundër dhënies së “Topit të Artë” për Rodrin në fund të tetorit të kaluar, ai dukej se ishte ushqyer nga një zemërim i ri.
I frustruar kur shihte që ëndrra e tij për një trofe t’i ikte, braziliani më pas nisi një sfidë për botën e futbollit: ai do të kthehej më i fortë, më vendimtar. Kjo thirrje nga zemra, e perceptuar si një shpallje lufte ndaj kundërshtarëve të tij, premtoi një shpërthim në krye të artit të tij, në një sezon ku ai do të krijonte një dyshe të zjarrtë me Kylian Mbappé.
Problemi është se terreni nuk gënjen kurrë. Që nga ajo mbrëmje e famshme pariziene që bojkotoi, ashtu si të gjithë anëtarët e Shtëpisë së Bardhë, kur Rodri ngriti trofeun, anësori duket se e ka humbur këtë motiv shtesë.
Dhe statistikat e tij pas “Topit të Artë” janë të qarta: vetëm gjashtë gola dhe katër asistime në 23 ndeshje që nga janari, një raport në rënie të lirë dhe një ndikim gjithnjë e më i kufizuar në lojën e Madridit.
Në Emirates Stadium, në ndeshjen e parë çerekfinale të Ligës së Kampionëve kundër Arsenalit, ai preku topin vetëm 38 herë, humbi 18 prej tyre dhe nuk arriti të prodhonte një goditje në portë, një pasim kyç ose një driblim. Një performancë fantazmë, simptomatike e kësaj rënieje të ngadaltë.
Bernabeu po fillon dalëngadalë të gjëmojë. Vinicius po kalon një nga periudhat më të komplikuara të karrierës së tij të re. Ai kishte mësuar të shkëlqejë nën presion dhe tani e gjen veten me shpinë pas murit dhe të mërkurën në mbrëmje pritet një reagim krenarie në ndeshjen e dytë çerekfinale të Ligës së Kampionëve.
