Shkruan:Flamur Kaçiu
Lidershipi i vërtetë është formimi dhe funksionimi i mirë i një ekipi rivalësh politikë.
Duke e hedhur fajin te të gjithë deputetët për dështimin e vazhdueshëm për konstituimin e Kuvendit, nuk ndihmojmë, pasi në asnjë mënyrë niveli i përgjegjësisë nuk është i njëjtë.
Të gjitha partitë punojnë për interesin e vet dhe për klientelizmin e tyre, megjithatë, dështimet e vazhdueshme janë të frikshme dhe tregojnë për mungesën minimale të lidershipit politik.
Përgjegjësia kryesore i bie partisë së parë nga zgjedhjet e fundit, Lëvizjes Vetëvendosje, e cila ende sillet sikur të ishte partia e para vitit 2021. Nuk është më ajo dhe ato, por njëra nga ato. Mbajtja e pozitave qeveritare pa dorëheqje të qarta në fillim tregoni se ka frikë nga ajo që mund të pasojë dhe dëshiron të mbajë avantazhin psikologjik. Për të njëjtën arsye është grupi i fundit që shkon në seancat parlamentare — dhe atë me vonesë.
Pozita e kryeparlamentarit është pozitë e rëndësishme shtetërore, dhe vetëm fakti që është e dyta në linjë për zëvendësimin e presidentit tregon rëndësinë e saj politike, e cila nuk mund të anashkalohet. Refuzimi për ta përfshirë atë në negociata, të paktën deri në momentin kur iu bë ftesa e dytë LDK-së, është një qasje e pritshme për dështim.
LVV përpiqet që të vendosë partitë e tjera në kurth dhe të hedhë topin te to, dhe pasi që ka dyshime se mund ta formojë qeverinë, të pozicionohet më mirë për zgjedhjet e ardhshme.
Refuzimi i LDK-së për takim pas ftesës së dytë bart një pjesë të përgjegjësisë edhe nga ana e saj. Duke qenë se ndajnë një numër të madh votuesish të përbashkët, e shohin koalicionin me të si një humbje të këtyre votuesve, por edhe si faktor që mund të rrisë PDK-në. Partitë në Kosovë nuk mendojnë ta fitojnë besimin e votuesve përmes punës së mirë, por përmes veprimeve që ushqejnë bazën e tyre.
Derisa në të kaluarën kanë hyrë në koalicion me PDK-në, të cilën e kanë akuzuar rëndë, një refuzim i tanishëm nuk shihet si shkak i parimeve. Madje, i kalojnë të gjitha parimet me një presion të vogël nga faktori ndërkombëtar, ashtu si në të kaluarën kur kanë formuar dhe rrëzuar koalicione.
Dalja nga kjo krizë nuk duket të jetë aq e vështirë. Deri më tani, disa prej deputetëve kanë deklaruar se mund të votojnë ndonjë kandidat tjetër. Përveç komunikimit me letra, mund të zhvillohet edhe komunikim joformal për të arritur marrëveshje. Siç duket, LDK-ja e ka më të vështirë të vendosë, pasi dëshiron ta ndajë përgjegjësinë me Këshillin Drejtues të partisë, por komunikimi një me një është më i frytshëm për të arritur rezultate nga negociatat. Po ashtu, LDK-ja e ka bërë të ditur se pjesë e negociatave duhet të jetë edhe zgjedhja e presidentit të ardhshëm. Nëse këto pika merren parasysh, atëherë ka mundësi për një koalicion.
Nëse LDK-ja vazhdon të refuzojë, duhet të komunikohet me PDK-në. E nëse edhe pas kësaj nuk arrihet ndonjë marrëveshje, duhet të gjendet një kandidat në bashkëpunim me të gjitha partitë dhe të përgatitet terreni për zgjedhje të reja.
Partitë nuk duhet të frikësohen nga koalicionet, ato vetëm duhet të punojnë siç duhet kur janë në pushtet.
Opinioni përmban pikëpamjet e autorit dhe nuk prezanton qëndrimet editoriale të teve1.info
