79 vitet që i bart mbi supe nuk janë fare pengesë që ta lexojë librin e shenjtë të fesë islame, Kur’anin, madje në gjuhën origjinale arabe.
Por pavarësisht që i dridhen duart, imami Mehmet Gashi nga Mramori i Prishtinës të shtunën ka filluar edhe agjërimin, për të 64ën herë në jetën e tij.
Që nga mosha 15-vjeçare Gashi thotë se filloi ta kryejë agjërimin, njërën prej pesë shtyllave të islamit. Megjithatë, Gashi rrëfen se si kur ishte fëmijë, kjo i pengonte regjimit jugosllav.
“Merre me mend, si fëmijë kemi qenë atëherë që kemi nis me agjërue, u dasht. E kan marrë bakallin me ujë ata që kanë qenë më të rritur, në rresht i kanë ba për me u dhanë ujë me pi, për me ua prishë agjërimin. Edhe në shkolla”, thotë Gashi.
E që të mundje të agjërosh, duheshin bërë edhe sakrifica. Madje, edhe t’i gënjeje autoritetet e kohës.
“Kur ardhke inspeksioni e ka pas një farë kontrolle me kqyr a kanë mësu a po i mësojnë nxansat a ëysh. Aëtherë atë ditë s’guxojshim me ninu edhe ai arsimtar që ka qenë ninushëm e ka prish. Një mësues ka qenë i Makovcit, Halim e ka pasë emrin. Gurë, ka la gurë të rekës. Gurë të vogël ka shti në gojë. Kur i ka thanë Halim merre ni bonbon, jo thotë në gojë e kam. U dashtë me u gjet”, shtoi ai.
Përveç këtyre problemeve, atëherë jo të gjithë kishin orë për ta ditur kohën e iftarit. Për këtë duheshin gjetur zgjidhje kreative.
“Mandej për iftar i qitshin thminë, me tjetër s’mujshin me lajmëru që është iftari, i qitshin tuj thanë ‘pini ujë’, ‘pini ujë’, britshin sa mujshin thmija ni vend pak ma të naltë”, u shpreh Gashi.
Se cila është rëndësia e agjërimit, Gashi e ka një shpjegim interesant.
“Ne synojmë xhenetin. Dashtë Zoti e kërkojm xhenetin. Në xhehnet melaqet janë, as nuk hanë e as nuk pinë. E tash Zoti ju thotë melaqeve këta muslimant për mu kanë ninue agjërue. Kur ju kam thanë nalnu mos hani, për mu nuk kanë hangër”, shtoi ai.
Përveç punës së madhe në shërbim të fesë dhe Zotit, Gashi merret edhe me poezi. Ai i ka të botuara dy vëllime me poezi.
Kronika e realizuar nga gazetari Gojart Jashari.
