Krasniqi rrëfeu edhe për kohën kur kishin filluar sulmet ndaj familjes Jashari nga forcat serbe, gjatë vitit 98.
“Gjatë vitit 98 kur filluan sulmet në familjen Jashari ndërkohë filluan me ardh edhe të sëmurët gjegjësisht të plagosurit nga zonat e luftës, ku në atë kohë kam qenë duke punuar në Spital dhe prej 98, ka filluar me ardh numri i madh i pacientëve të plagosur, dhe edhe pse se ishim numër i vogël i të punësuarve shqiptarë, për shkak se serbët në fillim të viteve të 90 kanë filluar të ulnin numrin e shqiptarëve, atëherë u dashtë të angazhohemi sa më shumë në mënyrë që t’i trajtojmë sa më mirë pacientët tonë sepse na u dhimbke në shpirt çka u bojshin këtyre pacientëve”, tha Krasniqi.
Doktori kosovar po ashtu ka shkruar dy libra, në të cilat ka të listuar të gjithë pacientët e tij që kishte pasur asokohe në QKUK. Krasniqi shtoi se pacientët detyroheshin nga forcat serbe të thonin se janë plagosur prej NATO-s.
“Unë kam pa tu dhënë lajme kinse i kanë plagosë NATO këta pacientë, e në realitet i kemi pa që i kanë gjuajtur serbët, policia dhe ushtria, dhe nuk janë kanë prej NATO-s, mirëpo në Televizion pacientët u dashtë me thanë prej NATO-s, përndryshe u është thënë që nëse nuk thoni kështu do ju mbysim krejt. Kështu që, janë detyruar me thanë edhe gjëra të cilat nuk kanë qenë reale, por me shpëtu fëmijët, sidomos te fëmijët, sepse tha se trajtimi ka qenë vulgar, duke ju shkaktu dhimbje pa anestezion”, shtoi ai.
Krasniqi po ashtu tregoi edhe një nga ngjarjet më të rënda që ka përjetuar ai, duke treguar se forcat serbe i cilësonin disa shqiptarë si terroristë.
“Shumë ka për me fol për të rëndë, por kam momente kur përshembull Muhamet Kiçina i plagosur në Drenas e kanë sjellë e kemi operuar me profesor Sadri Bajraktari, dhe pas pak ditësh e kanë marrë forcat serbe me largu prej aty. Na kanë thanë me nënshkru se duhet me dërgu në burg. Nuk kemi lejuar me nënshkru për me shku në burg, mirëpo nuk na kanë pyet fare. I kanë nënshkruar nga disa serbë tjerë dhe e kanë marrë dhe e kanë dërgu në Serbi. Aty gjatë marrjes së tij jemi taku afër liftit, dhe isha me rroba për me shku në sallë, mirëpo ai serbi i cili deshti me marr i thashë, Muhamet mos ki gajle se mirë ka me u bo, dojshim me i thanë zemër mos me u tut dhe baba i tij ishte afër tu e pa se çka po bëhet me djalin e tij. Pacienti ka qenë 26-vjeçar, aty diku. Kur deshtën me marrë, i thash mos ki gajle, kur ja nisi me m’sha polici civil.. tha pse po flet me terrorista.. deri në vitin 2000 kur më ka lajmëruar prej burgit dhe më ka dërguar një paqetë cigare si shenjë falendërimi.. dhe më pas pas një viti është liruar dhe e kam pa dhe kemi biseduar se si ka ndodh ngjarja”, shtoi Krasniqi. /Teve1.info/
