Hajt se me emër të Zotit shihemi në Kosoven e lirë
“Këto janë fjalët e fundit që i biri i saj, ia tha Hatmone Shoshit 27 vite më parë, para se të ndaheshin përjetësisht”, ka thënë Shoshi.
Nëna Hatmone, edhe gati tri dekada pas, e ka të freskët atë moment.
“E mbaj mend kështu. Ky s’ka fol, ku ka thonë nanë hajt se me emër të Zotit shihemi në Kosoven e lirë. Ky i vogli. Ky veç më ka thonë nanë diten e mirë e ka ec. E jena shku në Shqipëri, jena kthy na kanë thonë s’jon kërkunë”, u shpreh tutje Shoshi
Qëllimi i dy djemëve të saj ishte i qartë: ta japin jetën për liri.
“Jena nda me ta më 2 prill. Na jemi ka rrim. Nanë shkoni ju, na po rrim me organizu, me qenë në frond. Dojm me dhon jetën qetu, s’mundem me dal atje se na keshin na thojnë shpijuna, s’keni bo kurgjo për Kosoven. Për neve mo ski dert, nxine s’jem hiq”, theksoj Shoshi.
Nga ajo ditë, nënë Hatmoni thotë se rëndon nga shëndeti.
“Prej asaj dite e në këtë dit, dit të mirë nuk kam pa. Se edhe kanë dhon kontribut edhe pak shkun asi. Për veti smut boll, tri stenda, bateria, se nuk më ka punu zemra mo. E qe deri qitu deri ku e ka shkru zoti, të shkoj te ta ” , ka përfunduar Shoshi
Banorët e Mejës së Gjakovës, ku u vranë dhe masakruan 376 persona, thonë se ishin të vetëdijshëm për pasojat që sjellë lufta. Mirëpo, kjo masakaër ishte e papritur për ta.
“Po komunikojshim për ditë prej atje. E dishim pak a shumë. E dishim që luft, po kërkush nuk e ka paramendu bash qeshtu që masakrohenn fëmijë. Ai vëllai i atij ka qenë 14 vjeç ”, u shpreh një familjar.
Masakrën e Mejës, ai e krahason me atë të Srebrenicës.
E këtë masakër po e krahason me atë të Sebrenicës.
“Ai është kon aty ku i kan zbrit prej traktorit i kanë nal. Edhe pjesën dermuese i kanë pushkatu këtu është nja po thuajse 600 m më nelt. U kry akti. Dihet gjenociti. Përndruyshe këtu Meja është Sebrenica e Kosovës”, ka thënë tutje familjari
Gjatë 27 prillit 1999, 15 fshatra të Gjakovës u goditën, dhe të gjithë burrat dhe djemtë u ekzekutuan shtëpi për shtëpi.
