Sipas ekspertëve të gjuhës së trupit, mimika mund të sinjalizojë shumë më tepër sesa fjalët. Çfarë, pra, do të thotë kur dikush ngre një vetull ndërsa flet?
Lëvizjet e lehta të vetullave mund të na ndihmojnë të kuptojmë çfarë mendon vërtet dikush, edhe kur fjalët e tij tingëllojnë neutrale. Prandaj ia vlen të kuptojmë se çfarë nënkupton ngritja e njërës vetull dhe si lidhet ajo me shprehje të tjera të fytyrës që ndikojnë në mënyrën se si perceptohen mesazhet.
Ekspertët e komunikimit joverbal theksojnë se ngritja e të dy vetullave zakonisht tregon hapje apo habi, ndërsa ngritja e vetëm njërës vetull është më e ndërlikuar. Sipas studiuesve të mikro-ekspresioneve dhe shenjave joverbale, kjo lëvizje shpesh përcjell skepticizëm ose mosbesim. Është një mënyrë për të thënë “vërtet?” – pa e shqiptuar me fjalë.
Çfarë nënkupton ngritja e njërës vetull
Ky gjest mund të shprehë gjithashtu kureshtje. Kur dikush ngre një vetull gjatë bisedës, mund të sinjalizojë se dëshiron më shumë informacion ose nuk është plotësisht i bindur. Është një mënyrë për të kërkuar që bashkëbiseduesi të sqarojë ose argumentojë më tej. Në mjedise joformale, kjo shprehje mund të duket edhe lojcake, thumbuese apo madje koketuese.
Ashtu si me çdo gjest tjetër, konteksti është vendimtar. I njëjti ngritje vetulle, nëse shoqërohet me një buzëqeshje, mund të dërgojë sinjal pozitiv, ndërsa me një shprehje serioze të fytyrës mund të shprehë kritikë ose sarkazëm. Toni i zërit, kontakti me sytë dhe qëndrimi trupor ndihmojnë në përcaktimin e kuptimit të saktë të këtij gjesti.
Edhe normat kulturore ndikojnë në interpretim. Në kulturat perëndimore, ngritja e një vetulle lidhet më shpesh me ironi, dyshim ose skepticizëm, ndërsa në disa vende të tjera mund të nënkuptojë thjesht përqendrim ose vëmendje. Megjithëse kuptimi mund të ndryshojë, thelbi mbetet i njëjtë – gjesti tregon diçka përtej dëgjimit neutral, transmeton Telegrafi.
Kuptimi i gjesteve të tjera mimike gjatë bisedës
Ngritja e një vetulle është vetëm një nga shumë sinjalet që fytyra jonë dërgon gjatë komunikimit. Shprehjet e fytyrës ndikojnë vazhdimisht në mënyrën se si perceptohen fjalët, shpesh më shumë se vetë fjalët. Ekspertët theksojnë disa shenja të zakonshme:
Vetulla të ngritura (të dyja): tregojnë habi, interes ose hapje; sytë duken më të mëdhenj dhe dëshmojnë angazhim.
Vetulla të ulura: shenjë përqendrimi, hutimi ose pakënaqësie – sinjal që personi nuk ndihet rehat.
Vetulla të mbledhura (bashkuara): tregojnë frustrim, shqetësim ose mendim të thellë; mund të nënkuptojnë tension emocional.
Buzë të shtrënguara: tregojnë hezitim, parehati ose mospajtim.
Buzëqeshja me sy (e ashtuquajtura “buzëqeshja Duchenne”): kur qoshet e syve rrudhen, tregon gëzim dhe ngrohtësi të sinqertë, jo vetëm mirësjellje.
Këto sinjale të imta janë të rëndësishme sepse ose përforcojnë, ose kundërshtojnë fjalët e thëna. Kur shprehjet dhe gjuha përputhen, komunikimi perceptohet natyrshëm dhe me besueshmëri; kur nuk përputhen, dëgjuesi e ndien mospërputhjen dhe mund të dyshojë në sinqeritetin e mesazhit.
Ngritja e njërës vetull është shembulli i përsosur i mënyrës se si një gjest i vogël mund të ndryshojë plotësisht kuptimin, nga i sinqertë në sarkastik, nga kureshtar në lojcak, në varësi të shprehjeve të tjera të fytyrës që e shoqërojnë.
Së bashku, këto shenja formojnë gjuhën e fshehtë të trupit që ndikon në besimin, mirëkuptimin dhe lidhjen gjatë çdo komunikimi të përditshëm.
