“Kur thonë që koha shëron plagë jo këtë plagë koha nuk e shëron kjo plagë sa vjen edhe rritet”
Fotografinë e vëllait e mban tash e sa vite në telefon.
Kështu, Lutfije Ademi thotë se e ka gjetur mënyrën për ta ndier më afër vëllaun e saj, Ademin.
Emri i doktorit Adem Ademit akoma figuron në listën e të pagjeturve, pasi u rrëmbye nga forcat serbe në prillimin e vitit 1999, në Zubin Potok.
Fatin e njëjtë e patën edhe 22 shqiptarë të tjerë që gjatë luftës po e shfrytëzonin këtë rrugë për të shkuar në Mal të Zi.
Që nga ajo kohë, familjarët nuk ka marrë asnjë përgjigje për fatin e më të dashurve të tyre.
“Tash e 27 vite jetojmë në ankth, në shpresë, a do të kthehet i gjallë a do ta gjejmë dikund të vdekur dh kjo dhemb shumë. 27 vjet me të përcjell ajo ndjenja e dhimbjes sidomos kur është koha pranverore kur e sheh sa përkujtimoret bëhen e sheh se sa familjet vuajnë ende”, ka thënë Ademi.
Motra rrëfen se vetëm pas zhdukjes së vëllaut doktor, e kuptuan se ai ishte në shërbim të Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës.
“Vëllau kur ka shku në Mitrovicë ka shku gjithmonë me kerr edhe pastaj prej aty e ka lënë kerrin edhe ka vazhdu në Shalë të Bajgorës aty kanë zbrit ushtarët e UÇK-së edhe e kanë marrë edhe kanë shku atje. Ka qenë nën shërbimin e tyre. Deri vonë ne nuk e kemi ditë arsyen se pse ai po mungon se sna ka kallzu kurr se vetem ka kry punë edhe ka fol pak. Pastaj kur e kan kuptu serbët që ky i shëron ushtarët, dhe kur kanë fillu bombardimet ata e kanë zënë në Mitrovicë dhe ska pas munësi me u kthy se u blloku rruga. Pastaj rrugës janë taku me 23 vetë të tjerë, kanë qenë 26 por tre kanë pshtu”, u shpreh tutje Ademi.
Ademi e kujton vëllaun si njeri të afërt me njerëzit.
“Tash, me fillua me folë për vëllain, kam çka flas shumë. Ai ka qenë një njeri i butë, i afërt shumë. Ka qenë shumë i afërt jo veç me neve familjarëve, pse ka qenë ai doktor kirurg, ai ka qenë i afërt edhe shumë me pacientë. Tash kam rast takona me njerëz edhe ata na shpjegojnë se sa i afërt ka qenë ai, se ai ka qenë një mjek që neve na ka shëru me fjalë. Domethënë, për personat e panjohur ka qenë i tillë, e lëre më për familje. Ka qenë shumë i mirë, shumë i afërt, shumë i dashur, ka qenë një udhërrëfyes”, ka përfunduar Ademi.
Ademi tregon se në vazhdimësi si familje kanë pasur mbështetje institucionale, mirëpo fati i të pagjeturve ajo thotë se vështirë do të zbulohet pa u hapur arkivat e Serbisë.
