Dhimbja e kësaj nëne peshon njëjtë me atë të 25-vjetëve më parë.
Prehjen e gjen tek varreza e vajzës dhe burrit të cilët u vranë me 15 janar të vitit 1999.
Por, asaj i rëndohet plaga secilin përvjetor me mos vëniën në pranga të atyre që kryen këtë krim makabër.
Edhe një nënë tjetër, mëngjesi i 15 janarit, tash e 25 vite e gjen pranë këtyre varrezave.
Zyra Beqirit, iu vra djali 20 vjeçar para syve ditën e ftohtë të atij dimër janari.
E malli për të birin, ajo thotë se çdo vit është më i madh.
Por pranë burrit të saj në ditën e kur ndodhi masakra nuk ishte Minire Bilalli, ndonëse kishte tentuar disa herë te shkonte tek ai.
Me 15 janar para 25 viteve forcat serbe vranë 45 civilë shqiptarë. Numri më i madh i viktimave u gjet në Kodrën e Bebushit derisa të vrarë kishte edhe në pjesë të tjera të fshatit.
Masakra e Reçakut është kthesa historike dhe vrasja në masë që shtyu Perëndimin të reagojë ndaljen e gjenocidit mbi civilët shqiptarë.
Kjo masakër nga shefi i misionit verifikues të OSBE-së, William Wallker u cilësua si krim kundër njerëzimit.
Por për këtë krim, asnjë person nuk është dënuar as pas 25 viteve derisa në nëntor të vitit që lamë pas filloi gjykimi i parë në mungesë për krime lufte ndaj Çedomir Aksiq, i cili dyshohet pjesëmarrje në vrasjen e disa civilëve në Reçak.
