Atë që e pa në këtë vend, nuk do ta harroj kurrë.
Me 19 qershor të vitit ‘99, Vebi Krivaça, vërejti se këtu po pozicionohen forca të shumta policore serbe.
E tytat e armëve të tyre, ishin kthyer drejt Urës së Madhe të lagjes “Malësia” në Kamenicë.
Por, atë që Krivaça nuk e dinte në ato momente, ishte se prita po u bëhej dy djemve të tij, Sabriut e Dritonit.
Këta të fundit, Vebi Krivaqa, i kishte takuar pak minuta më parë, kur bashkë me Agush Isufin, i kishin arrestuar dy figura të larta të ushtrisë serbe.
“Në makinë ishin, dy djemtë e mi, Sabria e Dritoni, pastaj, Agush Isufi, Milivoje Simiq, gjeneral i ushtrisë serbe në nivel komune, të Kamenicës, dhe Negovan Arsiq, edhe ai është marrë me këto punë, se e ka ditë gjuhën shqipe më mirë se na”, thotë Vebi Krivaça, babai i dëshmorëve.
Pasi dolën nga shtabi, bashkë me dy serbët e arrestuar, tre ish-ushtarët e UÇK-së, po kalonin mbi këtë urë.
Në atë moment, drejt tyre u lëshuan breshëri plumbash.
“Për herë të fundit i kam parë kur i kanë marrë serbët me i cu në shtab në Korretin. Janë kthyer se nuk i kanë ndal në shtab, pse nuk i kanë ndal unë nuk e di, edhe në këtë urë kanë ardh, këtu janë vrarë, vetura është ndalur para bagremëve”, thotë ai.
Pasi dëgjoi krismat, nga të parët që arriti në vendngjarje, ishte Ramadan Krasniqi.
Ky i fundit, as pas 25 vjetëve, nuk e ka harruar asnjë detaj të asaj dite.
“Sabriu u kanë tu vozitë, pjesën mbi syrin në anën e majtë e ka rrok plumbi dhe ja ka hequr këtë pjesën komplet, këmbën e majtë e ka pasur këndëj afër kfaqillës, çorapët e bardha, këpucët e kafta.
Kam qenë me Rrahim Beqirin “Rokin”, dëshmorin e kombit. Kur kam dal pas veturës, ka qenë Agush Isufi, tu e kapur barin me dorë (nga dhimbjet) dhe në ato momente vetëm se i doli shpirti”, thotë Ramadan Krasniqi, dëshmitar.
E pak metra larg vendit ku ranë heroikisht tre dëshmorët, është ngritur ky lapidar.
Këtu, Vebi Krivaça, kujton fjalët e djemve kur vendosen t’i bashkohen luftës për liri.
“Ishte edhe një kojshi këtu, bile unë i kundërshtova, ju thashë që me pas nevojë ata (UÇK) na thirrin, sigurisht s’kanë armatim, as na armatim nuk kishim. Me thanë, babë nesër me u çlirua Kosova, na thonë a po e gëzoni lirinë? E kjo është shumë rëndë për neve. Ju thashë çonu, e bonu gati!, thotë ai.
Ish-ushtarët e UÇK-së, Sabri e Driton Krivaça e Agush Isufin, ranë heroikisht një ditë pas çlirimit të Kamenicës.
