Ata gjatë shpimit të thellë në ajsberg, ata zbuluan një peshk me antifriz të gjelbër të ndezur që rrjedh nëpër venat e tij.
Kërmilli shumëngjyrësh (Liparis gibbus) përmbante nivelet më të larta të proteinës antifriz të regjistruar ndonjëherë te peshqit.
Ashtu si antifrizi ndihmon në rregullimin e temperaturës së motorit të një makine në kushte ekstreme, disa lloje peshqish kanë evoluar për të pasur mbrojtje të ngjashme, veçanërisht ata që jetojnë në habitate të ftohta si ujërat polare të Grenlandës.
“Proteinat e antifrizit ngjiten në sipërfaqen e kristaleve më të vogla të akullit dhe i pengojnë ato të rriten në kristale të mëdha,” tha bashkautori i studimit David Gruber, bashkëpunëtor kërkimor pranë Muzeut Amerikan të Historisë Natyrore dhe profesor i shquar i biologjisë pranë Universitetit të Qytetit të Nju Jorkut.
“Peshqit nga Polet e Veriut dhe Jugut i zhvilluan në mënyrë të pavarur këto proteina,” tha ai.
Proteinat antifriz u zbuluan për herë të parë në disa peshq të Antarktikut gati 50 vjet më parë.
Ndryshe nga disa lloje zvarranikësh dhe insektesh gjakftohtë, peshqit nuk mund të mbijetojnë nëse lëngjet e trupit të tyre ngrijnë, pasi kjo mund të shkaktojë formimin e kokrrave të akullit brenda qelizave të tyre, duke i kthyer ato në akullore.
“Fakti që këto proteina antifriz kanë evoluar në një sërë linjash peshqish të ndryshëm, tregon se sa vendimtare janë ato për mbijetesën e këtyre organizmave në habitatet ekstreme”, tha bashkautori i studimit të dytë John Sparks, kurator i Departamentit të Iktiologjisë.
Kjo karakteristikë zakonisht gjendet te peshqit që notojnë në ujëra më të ngrohta dhe ky është rasti i parë kur një lloj peshku Arktik ka treguar këtë përshtatje.
Ky nivel mahnitës i prodhimit të antifrizit mund të ndihmojë speciet të përshtaten me jetën në një mjedis nën zero, thuhet në deklaratë. Gjithashtu ngre pyetjen se çfarë do të ndodhë me kërmijtë nëse temperaturat e oqeanit rriten si rezultat i ngrohjes globale.kp
