“Më kujtohet si sot kur i tha nanës jom tu shku për me luftu UÇK edhe nana s’ka pas as çka me i thonë, vetëm e ka kap për qafe’’.
Të ulur pranë njëri-tjetrit, me fytyra të lodhura nga pritja e gjatë, familjarët e përjetuan sot dhimbjen ndryshe.
Nëna që për vite me radhë e kishte pritur pa e ditur se ku t’i çonte lutjet.
E motra me fotografinë e vëllait në gjoks, si kujtim i një mungese që nuk u shua kurrë.
E pranë tyre, të afërmit që u rritën me emrin e tij dhe me një plagë të hapur.
Arta, motra e dëshmorit Agron Gjocaj që u rivarros këtë të shtunë, thotë se familja kishte jetuar me dhimbje të dyfishtë, humbje dhe mungesën e trupit të tij.
“Sot është një ditë e lumtur për to se e kthyn në vendin e vet, edhe na kemi dhimbje se është hap dhimbja pas 28 vitesh amo na jem krenar se është ardh në vendin e vet qysh i ka hije, edhe për nanën tonë jemi të lumtur se e priti me varros qysh ka dashtë vet me lutjet e saj për me varros si duhet. Agroni ishte një djalë shumë trim, shumë i lumtur”, tregoi Gjocaj.
Edhe djali i axhës, Argjendi, shprehet se rritja pa të, ishte një plagë e përhershme.
“Agroni për ne ka qenë si vëlla i madh, sigurisht në atë kohë kur ishim fëmijë ai ishte si vëlla, gjithmonë na ka mungu edhe derisa trupi i tij u gjet ka qenë gjithmonë një mungesë edhe na ka vra shumë, po deshti Zoti kurrë nuk bëhet vonë edhe Agroni iu bashkangjit luftëtarëve të vet”.
Pritje të gjata e me ankth për Agronin kishte pasur deri tani edhe ky i moshuar, që kishte nip luftëtarin.
“Deshi Zoti e gjetëm, janë edhe dy tjerë pa gjet, dashtë Allahu me i gjet edhe ata mirë është kon. Është një kënaqësi se i gjetëm eshtërtat e tij se deri qetash jemi kon me ankth nuk kem dit ku është e ku e kanë çu, e sot masi po e dimë ku pe shtim në dhe e ku i ka eshtërtat është një kënaqësi e madhe”.
Agron Gjocaj ra dëshmor në moshën 20-vjeçare në pritë ushtarake serbo-malazeze, afër trekufirit Kosovë-Shqipëri-Mali i Zi, pikërisht në Bogiqe të rrethit të Plavës, bashkë me Avni Sinanajn e Milaim Gjocajn.
Kronikë e realizuar nga gazetarja Jona Kelmendi.
