Brenda qelive, të burgosurit shqiptarë panë tmerrin me sy 26 vite më parë.
Mbi 100 burra mbetën të vrarë në burgun e Dubravës, e qindra të tjerë të plagosur u bënë dëshmitarë të një prej krimeve më të rënda të luftës së fundit që ende jehon në kujtesën tonë kolektive.
Të freskëta, kujtimet e masakrës i ka i mbijetuari, Sadik Zeqiri.
Ai thotë që për ta kryer këtë akt ushtarët serbë të regjimit të Sllobodan Millosheviqit, të burgosurit i kishin rreshtuar para tyre.
“Na kanë thanë që të rreshtohemi, që të marrim ndonjë informacion nga ta se ku do të na transferojnë. Kur ne kemi fillu me u rreshtu, ata kanë dalë mbi muri dhe na kanë vra me një distancë prej 15-20 metrave”, ka thënë Zeqiri.
Sadik Zeqiri, tregon se për t’i mbijetuar këtyre sulmeve, u është dashur që të fshihen edhe pas trupave të pajetë.
“Jemi fsheh edhe pas njerëzve të vrarë, vetëm e vetëm që të shpëtojmë jetën tonë. Ka pasë raste kur ata snajperistët serbë, e kanë vrarë njeriun e vrarë për me goditë plumbi edhe të gjallin që ka qenë i fshehur pas”, tha tutje Sadik Zeqiri.
Përkundër plagëve, fatmirësisht Zeqiri mbijetoi.
“Unë aty jam plagos, një pjesë të plumbit e kam ende në bark. ….. Pas luftës kam shkuar në Amerikë dhe në pikat e kontrollit në aeroport, jepke sinjal që kam diçka në trup”,është shprehur Zeqiri.
Për të plagosurit e të maltretuarit e tjerë dhe për të vrarët e kësaj maskare, Zeqiri kërkon që të vihet në vend drejtësia.
“Është mirë që gjithë ajo listë prej 197 serbëvë, gardianëve, drejtuesëve të burgut e të tjerë, të dënohen, edhe pse nuk janë në Kosovë. Të dënohen në mungesë dhe t’iu vështirësohet jeta dhe lëvizja e tyre, sepse ne kemi vuajtur. Ne nuk jemi për hakmarrje, por drejtësia le ta thotë fjalën e vet”, ka përfunduar Zeqiri.
Për këtë masakër ende nuk është dënuar askush.
Masakra e Dubravës ka ndodhur nga 19 maji deri më 24 maj të vitit 1999, ku që nga paslufta përkujtohet për çdo 22 maj, datë kur janë vrarë më së shumti të burgosur.
