Shkruan: Tomorr Avdia
Mbledhja e Këshilli i Sigurimit të Kombeve të Bashkura, edhe njëherë ka dëshmuar se është kthyer në një arenë te paevitueshme përplasjesh në mes përfaqësuesit e Republikës se Kosovë dhe atij nga Serbia.
Në mbledhjen e mbrëmshme janë shkëmbyer akuza të ashpra, të provokuara nga Ministri i Jashtëm serb Nikolla Selakoviq, retorika e të cilit nuk dallon fare as për nga përmbajtja e as për nga struktura nga ajo e “pararendësve” dhe “shokëve te tij te idealit” të para mese 20 vitesh.
Duke rishfaqur mendësinë e një aparati shtetëror kriminal, ai me fraza të përsëritura tash e sa kohë ka hedhur akuza në drejtim të Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës, duke pretenduar për krime.
I ngarkuar me konceptin kriminal serbomadh, ai ridëshmoi se megjithëse është ministër i Jashtëm, sjelljet dhe retorika e tij vazhdon e pandryshuar edhe pas reagimit Dick Marty, njeriut kryesore që ngriti e shpiki këtë akuze e të cilit ju deshën vite të tëra për të kuptuar politiken dhe qëllimet kriminale të shtetit serb të cilit i shërbeu me aq shumë zell.
Por përtej kësaj, një qëndrim dhe gjuhë e tille nga përfaqësuesi serb, tregon më së miri edhe qëndrimin e Serbisë në konfiguracionin gjeopolitik, ku pothuajse e vetme, apo me një grusht shtetesh vasale qëndron përkrah agresionit kriminal rus në Ukrainë.
Gjuhës trilluese të Selakoviqit, të mbështjellur me nota ‘diplomatike’, që ja ofron tavolina e KS-se, ‘se po punohet për krimin e një Shqipërie të madhe’, i është përplasur në fytyrë si gënjeshtër, nga Ambasadori i Shqipërisë, në Këshillin e Sigurimit Ferit Hoxha.
Rajoni jonë nuk mund të jetë, i hapur dhe i thyer, i shantazhuar dhe nënë politikat agresive, që vinë nga Kremlin dhe zbatohen nga Beogradi.
Shqipëria dhe Kosova, kanë rrugën e tyre të përbashkët, anëtarësimin në Bashkimin Evropian.
Kjo është një tregues real i rrezikut që paraqet shteti me mendësi primitive, kriminale që përfaqëson Selakoviq, dhe siç e tha edhe Ministrja e Punëve të Jashtme dhe Diasporës të Kosovës, Donika Gërvalla, Serbia së bashku me Rusinë janë kërcënimet më të mëdha të stabilitetit në rajonin e Ballkanit Perëndimor.
Nga e gjithë kjo, për ta zbritur në rrafshin e dialogut në mes Kosovës dhe Serbisë, duke lexuar me gjuhën dhe prizmin politik e diplomatik, Serbia nuk do duhej të vazhdonte të ishte e përkëdhelura e Evropës, madje do duhej që pas këtyre qëndrimeve të hapura, ata të futën me minus pikë ne raundin e ri të bisedimeve që priten të vazhdojnë nga mesi i muajit që vjen.
Por, për të ndodhur kjo, Qeveria e Republikës së Kosovës do duhej të ketë një ekip bindës dhe strategji reale në ballafaqim me palën serbe, dhe jo qëndrimet e “parimet” të shfaqën në nivel deklarativ apo forumesh pa fuqi vendimmarrëse.
