Zëvendëskryeministri serb dhe kreu i SPS-së Ivica Daçiç mbrojti ministren Snezhana Paunoviq pas deklaratës së saj se nëse do të kishte qenë Slobodan Millosheviç, do ta kishte “pastruar etnikisht Kosovën në vitin 1998”, duke i akuzuar kritikët e saj për “urrejtje ndaj Kosovës” dhe “tradhti të brendshme”.
Mbrojtja e tij u botua, për më tepër, në faqen zyrtare të internetit të Ministrisë së Punëve të Brendshme të Serbisë , të cilën ai e drejton.
Në të njëjtën kohë, vetë Paunoviq jo vetëm që nuk i tërhoqi fjalët e saj të mëparshme, por tani tha se nuk do të heqë dorë nga politika e SPS-së, as nga strategjia e partisë së saj që nga koha e, siç deklaroi ajo, “rebelimit të armatosur në një pjesë të shtëpisë së quajtur Serbi”.
Ndërkohë, Bashkimi Evropian thotë se nuk ka vend në Evropë për retorikë, justifikim apo avokim të spastrimit etnik, raporton KoSSev.
Zhvillimi i ri i ngjarjeve pas deklaratës së Ministres Serbe të Administratës Shtetërore dhe Vetëqeverisjes Lokale të bërë disa ditë më parë, shkaktoi reagime të forta në mediat e Kosovës, publikun politik dhe në rrjetet sociale, ndërsa kërkesat për shkarkimin e saj erdhën nga Serbia.
Në emisionin “Untold”, të transmetuar më 11 korrik në Kurir TV, Paunoviq tha:
“Nëse do të isha Slobodan Millosheviq, do ta kisha pastruar etnikisht Kosovën në vitin 1998.”
Në pjesën më të gjerë të deklaratës, e cila u raportua nga mediat e Kosovës, ajo tha:
“Nëse do të kisha qenë në vendin e Millosheviqit në vitin 1998, do ta kisha pastruar etnikisht Kosovën. Dhe ky është kualifikimi më i vështirë që kam thënë ndonjëherë. Jo në mënyrën se si duan të na likuidojnë, por në një mënyrë që të mos ndihen pjesë e Serbisë dhe të shkojnë në vendin e tyre.”
Pasi regjistrimi i deklaratës së saj përmbyti mediat dhe rrjetet sociale të Kosovës, Paunoviq postoi në Instagram, por nuk i tërhoqi fjalët e saj.
Përkundrazi, ajo tha:
“Nuk do të vrisja kurrë asnjërin prej jush, thjesht do t’ju ktheja në vendin tuaj të lindjes, Shqipëri, mendoj se ata do t’ju pranonin.”
Ajo i quajti kritikët në Serbi “shpirtra shtëpiakë që mezi prisnin t’i mbështesnin këta terroristë në një përballje verbale me mua”.
Daçiç mbron Paunoviqin: “Turp të të vijë”
Sot, në mbrojtje të saj doli Ivica Daçiç – Zëvendëskryeministri i Serbisë, Ministri i Punëve të Brendshme, por edhe Kryetari i Partisë Socialiste të Serbisë, zyrtari dhe nënkryetari i së cilës është Paunoviq.
Daçiç i vlerësoi sulmet ndaj saj si “të turpshme dhe hipokrite”, duke pretenduar se ata që akuzojnë Paunoviqin se gjoja ka bërë thirrje për spastrim etnik kanë heshtur për vite me radhë për spastrimin etnik të serbëve nga Kosova.
“Dua të them se është turp që nuk kam dëgjuar kurrë fjalë nga politikanë vendas që dënojnë spastrimin etnik të serbëve nga Kosova dhe Metohia. Në kushtet kur edhe sot kemi emigrim të detyruar të serbëve nga Kosova dhe Metohia, ndryshim të strukturës etnike, për të mos përmendur presionet shekullore, emigrimet dhe dëbimet e serbëve nga Kosova dhe Metohia, gjoja po flitet dhe akuzohet për spastrim etnik në Kosovë dhe Metohi”, tha Daçiq.
Ai theksoi veçanërisht se po reagon si zëvendëskryeministër i Qeverisë së Serbisë.
Daçiç më pas paraqiti informacionin se 240,000 serbë u dëbuan nga Kosova në vitin 1999 dhe se më pak se 10,000 prej tyre u kthyen.
Ai foli edhe për trashëgiminë kulturore serbe në Kosovë, si dhe për ndryshimet në strukturën etnike, duke pohuar se veçanërisht pas Luftës së Dytë Botërore pati një “ngulim të madh të shqiptarëve nga Shqipëria”.
“Pse askush nuk përmend se në vitin 1991 në Pristinë kishte 40,000 deri në 50,000 serbë? Ku janë ata tani? Tani ka 400 prej tyre. Unë kam lindur në Prizren, ku në vitin 1991 kishte 10,000 serbë, dhe sot janë njëzet”, tha Daçiç.
Dhe pastaj e mbrojti drejtpërdrejt Paunoviqin:
“Dhe tani Snezhana Paunoviq është fajtore për spastrim etnik? Turp të keni! Ajo tha se kushdo që nuk e ndien Serbinë duhet të kthehet në vendin e tij të origjinës, në vendin e Shqipërisë.”
Daçiç më pas pyeti se “çfarë lloj spastrimi etnik është ky, në të cilin sot ka më pak serbë sesa shqiptarë”, dhe më pas bëri një krahasim me Holokaustin:
“Epo, Holokausti nuk përfundoi me më shumë hebrenj të mbetur sesa para Holokaustit. Pra, është legjitime të gjurmohen, të vriten serbët, të thuhet se serbët duhet të largohen, të dëbohen serbët, por nuk është legjitime të thuhet diçka në mbrojtje të Serbisë.”
Kritikët si “tradhtarë vendas”, një deklaratë në faqen zyrtare të internetit të MUP-it
Daçiç më pas vlerësoi se sulmet ndaj Paunoviqit ishin një tregues i “urrejtjes nga Kosova”, por edhe:
“Tregues i shkallës së tradhtisë së brendshme që ekziston në radhët tona në Serbi.”
“Çdo centimetër, çdo metër territori në Kosovë dhe Metohi ka heroin e vet serb, varrin e të cilit nuk mund ta vizitoni as sot. Nuk mund të gjeni një kryq në një varrezë ortodokse, asnjë të vetëm. Në Kosovë, një shtet islamik po ndërtohet mbi varret e popullit serb”, tha Daçiç.
Ai vlerësoi se deklaratat e Paunoviqit tani po përdoren si “provë e fortë” se serbët kanë kryer spastrim etnik.
“Turp të të vijë! Në fund të fundit, të gjitha regjistrimet e popullsisë thonë se sot ka pakrahasueshëm, pakrahasueshëm më pak serbë. Kjo është arsyeja pse e vetmja e vërtetë është se spastrimi etnik i serbëve nga atdheu i tyre shekullor u krye në Kosovë dhe Metohi. Vetëm se kjo nuk duket se shqetëson askënd”, përfundoi ai.
E gjithë deklarata, e titulluar “Daçiç: Sulmet ndaj Ministrit Paunoviq janë tregues i urrejtjes nga Kosova dhe shkallës së tradhtisë së brendshme” , u publikua në faqen zyrtare të Ministrisë së Punëve të Brendshme të Serbisë.
PSG reagoi përsëri: Daçiç mbron të pambrojtshmen dhe relativizon “kolaps qytetërimi”
Pas mbrojtjes së Snezhana Paunoviqit nga Daçiçi, reagoi përsëri Lëvizja e Qytetarëve të Lirë, e cila më parë kishte kërkuar shkarkimin e menjëhershëm të ministres për shkak të deklaratës së saj për “spastrimin etnik të Kosovës”.
Presidenti i PSG-së, Pavle Grboviq, vlerësoi se Daçiq, në vend që ta dënonte qartë deklaratën e Paunoviqit si nënkryetar i qeverisë serbe dhe president i SPS-së dhe të tregonte se pikëpamje të tilla nuk janë politikë e qeverisë, vendosi ta relativizonte atë.
“Kështu, ai konfirmoi edhe një herë se SPS nuk është përplasur me politikën e viteve 1990, por se është ende gati ta mbrojë atë sa herë që mendon se i përshtatet politikisht”, tha Grboviq.
Sipas mendimit të tij, reagimi i Daçiç tregoi se përfaqësuesit e qeverisë nuk janë të gatshëm të distancohen nga deklaratat që nxisin urrejtje dhe thellojnë përçarjet, por t’i paraqesin ato si një mesazh legjitim politik.
“Sot, Daçiç i jep vetes të drejtën të ndajë mësime morale, në vend që të deklarojë qartë se mbështetja e spastrimit etnik është e papranueshme në çdo shoqëri demokratike. Në vend të kësaj, ai zgjedh të mbrojë të pambrojtshmen dhe të relativizojë deklaratat që përfaqësojnë rënien e qytetërimit.”
Grboviq kritikoi veçanërisht faktin se, siç deklaroi ai, vuajtjet e popullit serb po përdoren përsëri në një përpjekje për të justifikuar qëndrime të tilla.
“Është turp që në mbrojtje të turpit tuaj përdorni në mënyrë të paskrupullt vuajtjet dhe dhimbjen e popullit tonë, duke akuzuar në mënyrë të rreme dhe çnjerëzore kundërshtarët politikë se nuk u interesuan kurrë për këta njerëz. Janë pikërisht ata që po përdorin retorikën më të ashpër nacionaliste për vite me radhë që abuzuan me fatin e serbëve në Kosovë për hir të qëndrimit në pushtet.”
Presidenti i PSG-së paralajmëroi gjithashtu se, sipas mendimit të tij, mesazhe të tilla nuk mbrojnë interesat kombëtare të Serbisë, por rrezikojnë drejtpërdrejt pikërisht njerëzit që jetojnë me pasojat e politikave të tilla çdo ditë.
“Mbështetja për spastrimin etnik nuk është mbrojtje e Serbisë, as nuk mund t’i ndihmojë serbët që kanë mbetur të jetojnë në Kosovë. Ju qëndroni në një distancë të sigurt, në rehatinë e qeverisë së përjetshme, ndërsa ata do të paguajnë pasojat e deklaratave tuaja të papërgjegjshme, pa asnjë mundësi për t’i ndihmuar nesër nëse rrezikohen më tej për shkak të mesazheve të tilla.”
Grboviq shtoi se një retorikë e tillë krijon frikë edhe tek qytetarët e Serbisë me kombësi shqiptare, të cilët, siç tha ai, bëhen shënjestër e kërcënimeve dhe urrejtjes kur përfaqësuesit e qeverisë përdorin nacionalizëm nxitës.
“Serbia ka nevojë për një qeveri që do të shërojë dhe jo të hapë plagë nga e kaluara dhe të kërkojë justifikime nga një tragjedi për një tjetër ose, edhe më keq, për disa të reja. Fjalët e zyrtarëve të SPS-së konfirmojnë se ju po u ofroni qytetarëve vazhdimësinë e politikës së viteve nëntëdhjetë. Pikërisht për këtë arsye shtigjet e së ardhmes së Serbisë dhe karrierat tuaja politike po ndryshojnë përgjithmonë”, përfundoi Grboviq.
Konventa Kombëtare i kërkoi Daçiçit të distancohej — ai e mbrojti veten
Reagimi i Daçiçit merr peshë shtesë sepse Grupi i Punës i Konventës Kombëtare për Bashkimin Evropian për Kapitullin 35 sapo i ka kërkuar atij të distancohet publikisht nga deklarata e Paunoviqit dhe ta përjashtojë atë nga SPS-ja.
Konventa më parë i kishte dënuar fjalët e saj me fjalët më të ashpra, duke vlerësuar se ato përfaqësojnë gjuhë urrejtjeje dhe tregojnë se “në Serbi, mbrojtësit e ideve kriminale të Slobodan Millosheviqit janë ende në pushtet”.
Ata i kërkuan kryeministrit Gjur Macut që ta lironte menjëherë Paunoviqin nga detyrat e saj ministrore, dhe Daçiqit që të distancohej publikisht nga deklarata e saj dhe ta përjashtonte atë nga anëtarësimi në SPS, “sepse me një deklaratë të tillë ajo tregoi se nuk është e denjë për post publik”.
Megjithatë, Daçiç bëri krejt të kundërtën sot — ai e mbrojti publikisht atë dhe i akuzoi kritikët e saj për “tradhti të brendshme”.
Paunoviq shkon më tej: “Nuk po heq dorë nga politika e SPS-së”
Në të njëjtën kohë, vetë Snezhana Paunoviq u njoftua përsëri, këtë herë me një “komunikatë për shtyp”, të publikuar në rrjetet sociale.
Në këtë njoftim, ajo nuk e tërhoqi deklaratën për “spastrimin etnik të Kosovës”, as mesazhin e mëparshëm se do t’i “kthente shqiptarët në vendin e tyre amë, në Shqipëri”.
Në vend të kësaj, ajo urdhëroi të mos hiqte dorë nga politika e Partisë Socialiste të Serbisë.
“Unë nuk heq dorë nga politika e SPS-së. Ne jemi një parti që e udhëhoqi Serbinë në rrethana historike të papërshkrueshme, një parti që bëri sakrifica të mëdha, një parti emri i së cilës u përmend më shpesh në Hagë, një parti që nuk i kërkoi askujt asgjë për të qëndruar e drejtë dhe besnike ndaj ideve të saj.”
Pastaj ajo shtoi:
“Nuk po heq dorë nga strategjitë e partisë sime, të cilat u zgjodhën për rrethanat e kryengritjes së armatosur në pjesën e shtëpisë që quhet Serbi.”
Paunoviq gjithashtu deklaron se nuk heq dorë nga e drejta e tij për të folur për gabimet që kanë bërë, as për të analizuar se çfarë “mund të kishte qenë ndryshe”.
Ajo e përshkroi të gjithë rastin dhe reagimet ndaj deklaratës së saj fillestare si “propagandë të bërë nga deklarata ime”.
“Unë besoj se propaganda e bërë nga deklarata ime është një rast i shkëlqyer për një dialog me të gjithë ata që kanë një mendim të ndryshëm, të cilin, sigurisht, ata kanë të drejtë ta kenë dhe që besojnë se unë nuk duhet të shpreh një mendim pozitiv në lidhje me politikën e SPS-së në vitet 1990. Unë mundem. Dhe e bëra”.
Paunoviq më pas e përshkroi veten si:
“Një socialist që thotë të vërtetën nga e cila shumë njerëz kanë frikë dhe paraqet fakte që të tjerët do të donin t’i mohonin.”
Ajo e përfundoi njoftimin e saj me mesazhin e mëposhtëm:
“Unë jam Snezhana Paunoviq nga Partia Socialiste e Serbisë. Dhe kështu do të jetë përgjithmonë.”
