Pas rënies dëshmor të të birit, Hamdiut në vitin 1999, Qamil Hajrizi shkoi ta merrte në morgun e qytetit të Prizrenit trupin e tij. Aty zhvilloi një bisedë të ashpër me një serb, detajet e së cilës i rrëfen nga korridori ku dikur kishte kaluar i biri…
Nga Vushtrria mori rrugën për në Lubizhdë të Hasit.
E udhën e njejtë sikurse i biri Hamdiu, Qamil Hajrizi po e shkel edhe këtë vjeshtë.
Është pikërisht ky korridor në të cilin në vitin 1999, Hamdi Hajrizi me bashkë-luftëtarë erdhi nga Shqipëria i furnizuar me armatim.
“Ky vend është mikpritës për UÇK-në, për atë kam marrë rrugën me ardhë me e vizitu këtë vend këtu, ka kalu UÇK-ja me djalin tim”, ka thënë ai.
E një bisedë me Hamdiun në kohë të luftës e mban mend bashkë-luftëtari, Faik Berisha.
“Nifarë bisede me të se pse të vjetër pak po shohim, e pyta pse krejt djem të ri? Të 80-tit kanë qenë djem të ri në atë kohë. Tha po lirinë do ta gëzojmë ne”, ka deklaruar Berisha.
Por gjatë kalimit nga zona e Pashtrikut në atë të Drenicës, Hamdi Hajrizi u zu në pritë nga forcat serbe.
“E kam përcjell djalin e ka ardhë këndej me shokë t’vet. Po djali kah ka ardhë andej ka ra në fshatin Opterushë me komandant Tonin, Micin, dëshmor Hamdi Hajrizi, Bektesh Haliti edhe Lulzim Imeri”.
Trupat e tyre, forcat serbe i dërguan në morgun e qytetit të Prizrenit.
Ndërsa trupin e të birit, Qamil Hajrizi shkoi ta merrte me vëzhgues.
Aty, Hajrizi kujton bisedën me një punonjës serb për djalin e tij.
“Tha: çfarë numri të këpucëve ka pasë Hamdi Hajrizi? I thashë numër 42. E a e ke ditë që ka qenë ushtar? Thashë prej ditës së parë. A je tha pishman që ka qenë ushtar? Thashë unë i kam edhe katër, po edhe katër tjerë le t’shkojnë, unë 50 vjet i kam bo, kurrë s’kam me ta ndalë pushkën. Thashë se s’jemi t’u uzurpu toka të huaja, por jemi t’u e mbrojtë vendin tonë”, ka pohuar ai.
Por kjo përgjigje nuk i pëlqeu punëtorit.
“Ja nisi me kërcënime, tha jo duhet me ardhë në sekretariat. I thashë a po m’doket që po flas me një punëtor sekretariati? Jo jo. I thashë merri shënimet e mia edhe çoja Sllobës atje, thuaji filani po deklarohet. Me këto fjalë edhe ka mbaru, pastaj i morëm kufomat, të Bekteshit edhe të Hamdisë, i kam marr i kam çu n’fshat”.
Babai i dëshmorit Hamdi Hajrizi kërkon të çmohet e të mos harrohet vepra e veteranëve, invalidëve e dëshmorëve të Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës.
