Fitorja befasuese e kandidatit, Zohran Mamdanit, në zgjedhjet paraprake demokrate për kryetar bashkie të qytetit të Nju Jorkut po paraqitet të jetë një moment sizmik për politikën progresive amerikane dhe për lëvizjet globale për drejtësi sociale.
Mamdani, një socialist demokratik, musliman dhe bir emigrantësh nga Azia Jugore, arriti të ndërtojë një koalicion të gjerë shumëracor të klasës punëtore në një nga qytetet më të mëdha dhe më komplekse në botë.
Fushata e tij u përqendrua në dinjitetin ekonomik, të drejtat e qiramarrësve, kujdesin ndaj fëmijëve, qëndrueshmërinë ndaj klimës dhe taksimin e të pasurve – një platformë e rrënjosur në përvojën e përditshme të qytetarëve të zakonshëm.
Por më tej se kaq, ajo që e ka bërë këtë fitore historike është fakti që Mamdani sfidoi drejtpërdrejt establishmentin politik dhe aleancat e fuqishme pro-korporative dhe pro-lobiste — dhe fitoi.
Ai nuk hoqi dorë nga parimet e tij, as në çështjet më të debatueshme. Gjatë gjithë fushatës, ai e quajti luftën e Izraelit në Gaza një “gjenocid” — një qëndrim që në politikën amerikane për dekada ka qenë i paimagjinueshëm për dikë që synon poste të larta.
Dhe megjithatë, dhjetëra mijëra votues hebrenj – në qytetin me popullsinë më të madhe hebraike jashtë Izraelit – zgjodhën të mbështesin Mamdanin.
Drejtuesi editorial i AJ+, Tony Caron, komenton se fitorja e Mamdanit, tregon një ndarje të re shumë të rendësishme në mendimin publik: gjithnjë e më shumë njerëz, përfshirë edhe shumë nga komuniteti hebre amerikan, nuk e pranojnë më identifikimin automatik të kritikës ndaj Izraelit me antisemitizëm.
Ata nuk janë të frikësuar dhe dallojnë mes të drejtës për të mbrojtur jetën palestineze dhe narrativave të instrumentalizuara për të heshtur kritikën.
Në anën tjetër, lobet tradicionale pro-Izrael bënë fushatë të ashpër kundër Mamdanit, me slogane që viktimizojnë kritikën si antisemitizëm dhe me përpjekje për të frikësuar elektoratin.
Por, Mamdani jo vetëm që nuk u tërhoq nga qëndrimet e tij – ai i dyfishoi ato dhe arriti të fitojë. Caron thotë se kjo ka dhënë një mesazh se edhe në politikë, është e mundur të jesh parimor dhe të fitosh.
Ne veçanti, në një vend si Amerika – një vend thelbësor për përpjekjet për liri të popullit palestinez – ky mesazh thotë se ka rëndësi të veçantë.
