Shkruan: Tomorr Avdia
Një dokument, francezo-gjerman që është shpalosur në tryezën diplomatike të Ambasadës amerikane në Prishtinë rreth një muaj më parë, ka arrit që të shtojë presionin gati në pikën më të lartë.
Kjo dosje së bashku me planin i është zbardhur, liderëve tanë nen për nen nga z.Escobar, kjo do të thotë se aty është dhe qëndrimi amerikan.
Kjo nismë për normalizimin e shpejtë të marrëdhënieve midis Kosovës dhe Serbisë, thelbi i saj është ky: Serbisë i kërkohet që të “pranojë ekzistencën e Kosovës si realitet i veçantë politik e legal”, por pa e detyruar që ta njohë atë formalisht.
Ndërsa, Serbia nuk duhet të kundërshtojë anëtarësimin e Kosovës në organizatat ndërkombëtare.
Në qoftë se Serbia pajtohet me këtë propozim, ajo do të ketë ndihma masive, ekonomike dhe financiare nga Brukseli. Në të kundërt ‘do të izolohet plotësisht, ekonomikisht dhe diplomatikishtë’.
Kosovës po i kërkohet që të heqë dore nga njohja ‘formale’ e Serbisë dhe si shpërblim do te marrë njohjen e menjëhershme nga 5 vendet e BE-së, si dhe do ta ketë të lirë rrugën për anëtarësim në strukturat euro-atlantike dhe organizata te tjera ndërkombëtare (por, në fazat e para, jo ne OKB).Ka ardhur momenti që shteti i Kosovës ta marrë shumë seriozisht këtë propozim, ta studiojë më përgjegjësi shtetërore e kombëtare.
Duke vlerësuar, situatën dhe rrethanat se a ‘është koha për të thënë po, kompromisit të propozuar..?!
Asnjë shtet, aq më pak Kosova me subjektivitet të cunguar ndërkombëtar, nuk e ka luksin të arrijë një kompromis plotësisht në favor të tij dhe në dëm të kundërshtarit, përndryshe ai nuk do të quhej i tillë, por fitore e njërës palë mbi tjetrën.
Por ka kompromise e kompromise, të mos harrojmë se në vitin 2018-të na është propozuar një kompromis i rëndë, dhënia e territorit tonë Serbisë.
Kjo do të ishte fatal për shtetësinë e Kosovës, ai duhej refuzuar dhe Kosova me durimin e saj strategjik dhe ndihmën e miqve arriti ta shmange atë rrezik. Është shumë pozitiv fakti që nisma franko-gjermane e përjashton atë.
Natyrisht, do ishte mirë njohja formale e Serbisë, e cila do të përshpejtonte shumë procese, e anëtarësimin në OKB (megjithëse jo i sigurtë, për shkak të interesave ruse dhe vetos së saj).
Por as njohja e Beogradit, as anëtarësimi i Kosovës ne OKB nuk janë të natyrës ekzistenciale për shtetin tonë..
Ndërkaq, njohja nga 5 vendet e BE-së dhe hapja e rrugës së anëtarësimit nē strukturat euro-atlantike, janë me rëndësi jetike për Kosovën dhe të ardhmen e saj.
Me anëtarësimin në NATO dhe BE, njohja formale e Serbisë, do të shfaktorizohej, në një mas të madhe.
Në këtë moment historik, pozita dhe opozita në Kosovë duhet të jenë të bashkuar.
Serioziteti dhe kompleksiteti i momentit, kërkojnë bisedime konfidenciale midis të gjithë faktorëve politike, ashtu si edhe diskutime të hapura në Kuvendin e Kosovës, pse jo edhe në publik.
Opinioni përmban pikëpamjet e autorit dhe nuk prezanton qëndrimet editoriale të tëvë1.info.
