Gazetari dhe analisti nga Beogradi, Radomir Dimiq, ka rikujtuar ngjarjet e 28 marsit 1989, duke e cilësuar atë si një moment kyç në historinë politike të Kosovës dhe ish-Jugosllavisë.
Sipas tij, pikërisht në këtë datë, para 37 vitesh, u realizua ajo që ai e quan “grusht shteti i Serbisë ndaj Kuvendit sovran të Kosovës”.
Ai thotë se më 28 mars 1989, në mënyrë të kundërligjshme dhe në kundërshtim me rendin kushtetues të kohës, Kosovës iu hoq autonomia që e gëzonte sipas Kushtetuta e Jugosllavisë 1974.
Dimiq thekson se parlamenti serb miratoi ndryshime kushtetuese që e vunë Kosovën drejtpërdrejt nën kontrollin administrativ të Beogradit, duke eliminuar të drejtat e saj të mëparshme.
Ai rikujton gjithashtu se këtij vendimi i parapriu një situatë e tensionuar në Prishtinë, ku ndërtesa e Kuvendit u rrethua me tanke dhe forcat e sigurisë hynë brenda sallës. Sipas raportimeve të mediave perëndimore të asaj kohe, dhjetëra protestues shqiptarë u vranë dhe u plagosën gjatë përplasjeve me forcat serbe.
Në anën tjetër, siç thekson Dimiq, në Beograd dhe në qytete të tjera të Serbisë pati festime, madje edhe të shtëna në ajër, duke reflektuar një narrativë krejtësisht tjetër nga ajo që po ndodhte në Kosovë.
Sipas tij, kjo periudhë shënoi fillimin e fundit të shtetit jugosllav, ndërsa propaganda zyrtare serbe fajësonte republikat e tjera për krizën, duke e paraqitur veten si mbrojtëse të federatës.
Dimiq e lidh këtë zhvillim me politikat e mëvonshme të Slobodan Milosheviq, të cilat, sipas tij, çuan në luftërat dhe tragjeditë në rajon, përfshirë konfliktet në Kroaci, Bosnje e Hercegovinë dhe Kosovë.
Ai përmend edhe krimet e kryera gjatë këtyre luftërave, duke theksuar se shumë prej përgjegjësve janë dënuar nga Tribunali i Hagës, përfshirë figura si Ratko Mladiç dhe Radovan Karadziç.
“Nga një politikë e tillë nacional-shoviniste dhe fashiste e Slobodan Milosheviçit, më pas dolën dhe ndodhën tragjeditë e përgjakshme dhe luftërat në Kroaci, Bosnje e Hercegovinë dhe në Kosovë. U kryen krime të shumta, vrasje, përdhunime dhe masakra, për çka edhe janë dënuar më së shumti në Hagë pikërisht kriminelë serbë, të cilëve në Serbi ende u këndohet dhe u bëhet thirrje: Milosheviçit, Mladiçit, Karadziçit”, ka shkruar ai.
Në fund, Dimiq kritikon atë që e quan indiferencë të opinionit ndërkombëtar dhe evropian ndaj këtyre zhvillimeve historike, duke theksuar se pasojat e asaj periudhe vazhdojnë të ndihen edhe sot.
