Shpëtimi i këtyre njerëzve nuk u organizua nga shteti i të cilit ata ishin qytetarë. Ai u organizua nga Republika e Kosovës, porositi Ceriq.
Ish-reis-ul-ulema Mustafa Cerić në komentin e tij më të ri të ditës u ndal te situata lidhur me kthimin e qytetarëve nga Emiratet e Bashkuara Arabe në vendet e tyre të origjinës.
Ai iu referua veçanërisht kthimit të shtetasve në Bosnja dhe Hercegovina, duke theksuar se operacioni u mundësua nga Kosova, shkruan Ceriq.
⸻
Ja porosia e plotë e Ceriq
Komenti i ditës
Një fluturim nga Riadi dhe një mësim nga Prishtina
Ndonjëherë mjafton vetëm një fluturim për të zbuluar një të vërtetë të madhe rreth vendeve, politikave dhe marrëdhënieve midis kombeve, thekson Ceriq.
Aeroplani që u nis së fundmi nga Riadi për në Prishtina, me katërmbëdhjetë qytetarë të Bosnja dhe Hercegovina në bord, nuk ishte vetëm një operacion humanitar. Ishte edhe një mësim politik dhe moral, shkruan Ceriq.
Sepse shpëtimin e këtyre njerëzve nuk e organizoi shteti i të cilit ishin qytetarë. Ai u organizua nga Kosova, thekson Ceriq.
Ky fakt mbart një simbolikë që është e pamundur të injorohet. Një vend që Bosnja dhe Hercegovina ende nuk e njeh formalisht për shkak të bllokadave të veta të brendshme, ka treguar atë që vlerësohet më së shumti në marrëdhëniet ndërkombëtare: aftësinë për të vepruar shpejt, me përgjegjësi dhe në interes të njerëzve, shkruan Ceriq.
Derisa institucionet e Bosnjës dhe Hercegovinës dërgonin kërkesa dhe prisnin zgjidhje, Ministria e Punëve të Jashtme dhe Diasporës e Republikës së Kosovës organizoi operacionin e kthimit. Rrjeti diplomatik i Kosovës, përfshirë Ambasadën në Zagreb, koordinoi procesin dhe lejoi që qytetarët tanë të ktheheshin në shtëpi, thekson Ceriq.
Në gjuhën burokratike kjo quhet riatdhesim.
Në gjuhën politike kjo quhet shtet funksional.
Por në gjuhën e historisë quhet diçka tjetër: solidaritet, shkruan Ceriq.
Sepse ekziston një lidhje mes boshnjakëve dhe shqiptarëve që është më e vjetër se kalkulimet e sotme politike. Kjo marrëdhënie nuk ka lindur në kabinete diplomatike, por në shekuj përvoje të përbashkët, kujton Ceriq.
Gjatë gjithë historisë, kombet tona shpesh kanë qëndruar në të njëjtën anë — në anën e atyre që duhej të mbronin të drejtën për identitet, dinjitet dhe liri. Që nga koha e Perandorisë Osmane e deri te përpjekjet moderne për stabilitet politik e shoqëror, boshnjakët dhe shqiptarët kanë ndarë më shumë se gjeografinë: kanë ndarë fatin, shkruan Ceriq.
Ja pse kjo ngjarje nga Prishtina ka një kuptim që shkon përtej vetë operacionit të shpëtimit. Ajo kujton se lidhjet historike midis kombeve ndonjëherë flasin më shumë se deklaratat politike, thekson Ceriq.
Dhe gjithashtu zbulon një të vërtetë të pakëndshme për Bosnjën dhe Hercegovinën, sipas Ceriq.
Një vend që nuk mund të reagojë shpejt kur qytetarët e tij janë në gjendje të vështirë përballet me një çështje serioze të funksionalitetit të vet. Diplomacia nuk është ceremoni; ajo është instrument i mbrojtjes së njerëzve. Kur ai instrument nuk funksionon, zbrazëtia bëhet e dukshme, shkruan Ceriq.
Në këtë rast, atë boshllëk e mbushi Prishtina, vë në dukje Ceriq.
Kosova ka treguar atë që shumë vende të rajonit ende përpiqen ta ndërtojnë: institucione funksionale dhe një kulturë politike që e kupton përgjegjësinë e shtetit ndaj njerëzve — edhe kur ata njerëz nuk janë qytetarët e saj, thekson Ceriq.
Ky është dallimi midis një administrate dhe një shteti, shton Ceriq.
Për Bosnjën dhe Hercegovinën, ky episod nuk duhet të jetë shkak për siklet, por për reflektim serioz. Historia e Ballkanit na mëson se kombet mbijetojnë falë solidaritetit të ndërsjellë, por shtetet mbijetojnë falë institucioneve funksionale, kujton Ceriq.
Prishtina e tregoi e para. Sarajeva duhet ta ndërtojë një tjetër, sugjeron Ceriq.
Megjithatë, mbi të gjitha analizat politike, mbetet një fakt i thjeshtë njerëzor: katërmbëdhjetë familje në Bosnje dhe Hercegovinë sot e dinë se të dashurit e tyre nuk janë lënë vetëm, shkruan Ceriq.
Në një botë ku kufijtë janë shpesh më të ashpër se ndërgjegjja, një vend në Ballkan vendosi të veprojë ndryshe, thekson Ceriq.
Dhe kjo është arsyeja pse fluturimi nga Riadi në Prishtinë mbahet mend jo vetëm si një operacion diplomatik, por si një kujtesë për një të vërtetë të vjetër ballkanike:
se kombet njihen më së miri në momentet kur ndihma është më e nevojshme, përfundon Ceriq.
Dhe në atë moment, Kosova tregoi se vëllai e njeh vëllanë, përfundon Ceriq.(INA)
