Albesian Mataj, la porosinë që të identifikohet në rast se i ndodh diçka në luftë.
16- vjeçari iu bashkua njësitit special të UÇK-së, “Shqiponjat e Zeza” në maj të vitit 1998.
Madje, mosha, nuk paraqiste fare problem për gjakovarin e ri.
“Jemi detyruar prapë me çuar vet, se ose ka lyp me shku aty, ose thoshte më vrani se nuk rri pa shkuar në UÇK. Thoshte mos me qenë na të rinjtë, për të vjetrit na kemi me mbet gjithë nën serbët”, thotë Suzana Mataj, nëna e Albesianit
Ajo thotë se disa herë vet e shoqëroi djalin për në bazën e UÇK-së në Junik.
Për Tëvë1, ajo tregon se çfarë vendosi kur për herë të parë pa atë tek kryente ushtrimet ushtarake me shokët e luftës.
“Kur kemi shkuar atje, e kam pa unë UÇK më së pari, aq kam qenë e lumtur, kur kam ardhur këtu, atë e kam lënë atje, edhe e kam marrë e kam çu edhe Albinotin”, shprehet Suzana Mataj.
Por, pse zgjodhi një 16-vjeçar, t’i bashkohet luftës për liri?
Familja Mataj, për vite me radhë u përndoqën politikisht nga regjimi serb i asaj kohe.
E kjo, ra në syrin e djalit të dytë të shtëpisë.
“Ai e ka parë që nuk ka rrugëdalje tjetër. Në bashkëpunim me disa shokë të shkollës, kanë marrë rrugën e Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës”, tregon Sali Mataj, babi i Albesianit
E me 28 shkurt, Albesian Mataj, po kthehej në këmbë nga Gllogjani në shtëpinë e tij në Gjakovë.
Ai ra në një pritë të organizuar mirë nga forcat serbe.
Se si ra heroikisht vëllai, tregon ish-ushtari i UÇK-së, Albionot Mataj.
“Diku kah ora 23:30, i kam dëgju krismat, kësaj rruge ka qenë duke ardhur kur ka ra në pritë”, tregon Albinoti, vëllai i dëshmorit.
E krismat e armëve, u dëgjuan edhe në shtëpinë e familjes Mataj.
Nëna e Albesianit, thotë se porosia që e la i biri kur u largua nga shtëpia, u bë shkak që ta kuptonte se djaloshi i vrarë, ishte pikërisht biri i saj.
“Natën i kemi dëgjuar ato krisma, po nuk e kam ditur që u vra djali jem. Vetëm kam thënë, gjynahit të Zotit, kush u vra..3:25 Më tha (në telefon) mos ke dert, se një person tjetër ishte, ishte i rritur, e kish një tatuazh. I thashë leje më shumë mos me thuaj, sepse ky (Albesiani) e ka pasur një tatuazh, shkronjën A dhe M në krah. Thoshte kurdo që të vrahem, e kam shenjën”, shprehet ajo.
Albesian Mataj, ishte në vitin e dytë në shkollë të mesme, kur la bankat e shkollës për pushkën e lirisë.
