Ishin këto fjalët e nënës së Lulzim Morinës, në 25-vjetorin e vdekjes së tij që u shënua këtë të shtunë.
Morina, i njohur si Komandant Luli, që nga fillimi i luftës frontale në Kosovë, në mars të vitit 1998, deri në përfundim të saj, luftoi në rajonin e Dukagjinit.
Nëna Habibja, thotë se prania e shokëve të tij, në këtë përvjetor ia lehtëson dhimbjen.
“Po duhet me përballu, kjo është një ditë e vëshirë për mu edhe për gjithë shokët, kush e ka njoft, po po duhet me i përballu të gjitha. Po kur po më vijnë shokt e tij, rinia, ndihem krenare që e kom pas atë djalë dhe që i kom këta tjerët”.
Ajo gjithashtu ndau edhe një kujtim të veçantë me të birin.
“Kur jom shku për herën e parë në Pejë dhe e kom taku. Për herën e parë mas 12 vitesh. Kujtime kom plot. Qysh i ri është nda prej neve. Po kujtimi më i rëndësishëm është ai kur e kom taku që është edhe një herë në jetën tem, përqafimin e tij nuk e harroj kurrë”.
Te Lapidari i Morinës, në Hallaq të Vogël të Lipjanit, këtë të shtunë bëri homazhe edhe ish komandanti i UÇK-së, Ramush Haradinaj.
Ai tha se kontributi i Komandant Lulit në luftën për liri është jashtëzakonisht i madh.
“Përjetësisht do të nderohet. U nda nga jeta pas lufte, por ne e kujtojmë përjetë e mot dhe i shprehim nderimin jo veç për luftën, por për ndihmën që ju dha njësive, bashkëluftëtarëve, eprorëve, të gjithëve që misioni i brigadës 135 një mision i vështirë. Zona e tij ka qenë zona e Pejës, një zonë që edhe në ditët e para të lirisë ishte sfiduse”.
Ai ka dhënë një kontribut të veçantë edhe në stërvitjen dhe përgatitjen e rekrutëve të rinj të UÇK-së, te të cilët me përkushtim barti përvojën e tij luftarake të fituar gjatë luftës në Kroaci e Bosnjë.
Morina humbi jetën tragjikisht në një aksident trafiku më 18 dhjetor të vitit 2000, ndërkaq me 20 dhjetor të po atij viti u varros me nderimet më të larta.
Kronikë e realizuar nga gazetarja, Adea Mustafaj.
