Ai thotë se kishte shpresuar se do të liroheshin në Merdarë në momentin kur autobusët i kishin sjellë ata në kufi dhe i kishin kryer procedurat që duhej kaluar kur kalohet nga një shtet në tjetrin.
“Neve na kanë kthyer në Kosovë nga burgu i Nishit me 26 mars, kanë ardhë autobusët UNMIK-ut na kanë marrë atje dhe kur na kanë marrë atje ne kemi besuar që në kufij do të na lirojnë dhe ajo ka qenë një shpresë e njerëzve që tash po lirohemi e po shkojmë por kur kemi ardhur në Merdare pas atyre ndërrimeve, dokumenteve, gardianëve që janë ndërruar nëpër ato përcjelljet, shoferët u kanë dhënë autobusëve dhe nuk janë ndalë në Merdare por me një furi sikur në ikje na kanë dërguar në burgun e Dubravës. Burgun në të cilin e kishin përjetua krimin, vrasjen”, tha Hasani.
Duke rrëfyer për ditët e tmerrit që kishte kaluar në burg, Hasani thotë se me t’u kthyer në burgun e Dubravës iu rikthye një pjesë e asaj kujtese të hidhur.
“Për mua ka qenë e tmerrshme vetëm hyrja, të gjitha ato skenat të cilat nuk ishte kohë e largët që i kishim përjetuar, ato u kthyen në pjesë të kujtesës sonë… Gardianët mjaftë mirë na pritën me përzemërsi, ishin gardianët tanë me pritje, buzëqeshje, mirësjellje, mirëseardhje, ushqime e të gjithë ato po nuk ishin të mjaftueshme të gjitha ato sepse ishte kujtesa, ishte tortura psikike ishte më e rënda që ne kishim shkuar në vendin e krimit”, tha ai tutje./Teve1.info
