Megjithatë një studim i kryer nga Universiteti i Torontos pretendon të kundërtën.
Sipas tyre, memoria e fortë është një aset i mbivlerësuar, derisa harresa mund të jetë një përfitim inteligjence.
“Është e rëndësishme për trurin që të harrojë informacione jo-relevante dhe, në vend të kësaj, të fokusohet në vendime të rëndësishme”, potencoi profesori Blake Richland, kryesuesi i hulumtimit.
Profesori Richards dhe Paul Frankland propozuan që memoria të shfrytëzohet për të optimizuar vendimmarrjen duke ruajtur informacione të vlefshme dhe duke lënë gjërat e tjera të parëndësishme të kalojnë në harresë.
Ata thonë se ky aspekt i harresës është ndoshta një ndihmë për ne më shumë se një pengesë.
