28 shkurti, është datë e shënuar për Brahim Hazirin.
Në këtë ditë, çdo vit nga lufta, viziton varrin e vëllaut të tij të vrarë nga forcat serbe, duke lëvizur si civil nga një fshat në një fshat tjetër.
“Nji vlla e kam pasë në mal, tani e kanë gjetë disa komshinjë, e kanë parë vëllaun tim që është i vrarë. Edhe shkojnë i kallxojnë atij vllaut tjetër, a e dini për vllaun?, ku thotë vallahi kanë thanë që kemi me shku në Mikushnicë, e unë e di për Mikushnicë. I thojnë jo, jo i thojnë, vllau t’u ka vrarë”, tha familjari Brahim Haziri.
Dhimbja për të, e shoqëron edhe sot e kësaj dite.
“Vllau dhimbje është boll, veç qysh kanë bë masakra në fëmijë e pleq, kur e përjetojsha duke e ditë që për dikë ka qenë më rëndë, e përballojsha edhe vet. Nuk u mërzitsha fort”.
E vëllau i Zeqir Rexhepit, u vra nga ushtria serbe pas disa orësh betejë.
“U zatet atje me patrulla serbe, me çetnikë, me paramilitarë, kanë fillu luftimet. Ka luftu 9 orë e gjysmë në atë pozitë, tu i ndërru vendet, nuk kanë mujt me hetu, kështu ka luftu deri në 7 e 15 në mbrëmje”.
Përpos tij, Rexhepi gjersa luftonte krahë UÇK-së, përjetoi edhe vrasjen e xhaxhit të tij.
“Axha u vra, vllau u vra, janë heronjtë e parë të UÇK-së, që janë vra tu luftu deri atë ditë. Prej asaj dite, ka fillu lufta frontale. Për herë të parë ua kena marrë katër automatikë, katër revola mbi trupa të serbëve që i kemi vra”, tregoi ai.
Masakra u përkujtua edhe nga krerët e shtetit, presidentja Vjosa Osmani dhe kryeministri Albin Kurti, të cilët thanë se kjo masakër mbetet një dëshmi e brutalitetit të ushtruar mbi popullin kosovar.
Në këtë kullë të rezistencës, dijes e qëndresës, shkojnë vizitorë të shumtë për të kujtuar të rënët për liri në Likoshan e Qirez.
