Dera mbetet e mbyllur, por historia që u zhvillua pas saj jo.
Është fjala për zyrën e Përfaqësuesit të Përgjithshëm Politikë të Ushtrisë Çlirimtarë të Kosovës, Adem Demaçit.
Një hapësirë ku gjatë asaj kohe zhvilloheshin takime të rëndësishme kombëtare e ndërkombëtare.
E në prag të përvjetorit të tetë të vdekjes së tij, bashkëpunëtorët e tij kërkojnë që kjo të ruhet si kujtesë historike.
“Zyra e përfaqësuesit të përgjithshëm politik Adem Demaçi sipas njohurive që kam, është rast i parë në historinë e luftërave së paku në Evropë që bëhet një luftë në një shtet dhe përfaqësuesi i përgjithshëm politik është në kryeqytetin e atij vendi, ky ishte Adem Demaçi. Ajo zyre priste edhe ambasadorë, diplomat, gazetarë që të merrnin leje prej Adem Demaçit për ti vizituar zonat operative të luftës. Andaj këto dy monumente i bëjnë nder Prishtinës edhe janë marrë vendimet”, shprehet Selatin Novosella.
Megjithatë, sipas Novosellës, jo vetëm kjo zyrë, por edhe projektet e tjera për nderim të Demaçit nuk kanë marrë vëmendjen e duhur institucionale.
Ndonëse MKRS ka bërë të ditur se në mesin e aseteve që janë në listë të përkohshme të mbrojtjes është përfshirë edhe shtëpia e Demaçit në Prishtinë, dhe u ndan mjetet për restaurimin e saj, një gjë e tillë nuk ndodhi.
“Është shtëpia e lindjes, ku unë e kam shumë afër aty , vet fakti që Adem Demaçi ka lindur para 90 vitesh, bënë me kuptua që ajo shtëpi është ndërtuar para 130 vitesh pra e ndërtuar me material të dobët pra për çdo ditë mund të rrënohet. Është marr vendimi që ky objekt të jetë nën mbrojtjen si monument i trashëgimisë kulturore vendim i mirë, por megjithatë deri tash nuk është bërë asgjë. Është emërtua sheshi nga Komuna e Prishtinës dhe është vu gurthemeli nga kryeministri i asaj kohe z. Ramush Haradinaj, megjithatë ka mbetur sot aty ndodh nganjëherë një muaj nuk kositet është një hapësirë e braktisur”, shprehet Novosella.
Për Novosellën, kujtimi i Demaçit lidhet edhe me bisedat që pati me të, gjatë viteve në burg.
E njërën prej tyre thotë se nuk do ta harrojë kurrë.
“Shokët po më thonë me bë diçka, me shliru Kosovë me bashku me Shqipërinë çka me bo? Djalë nuk ki, burrë nuk ki, askënd se ki, çka me bo a me të shiku ty a me hi me shokë veç nënë kësaj radhe mundet me më shku edhe kryt? I thotë djali jem, nëna Nazife rrnon disi dhe mos harro se nëna Nazife një ditë ka me vdes, kurse nëna Shqipëri nuk vdes kurrë, kapu nënë ti me Shqipëri”, thotë ai.
Përkundër afro tri dekadave të kaluara në burgjet jugosllave, Novosella thotë se Demaçi nuk ishte simbol i vuajtjes.
“Ka pasur atë humorin llapjan të këndshëm, të lezetshëm, madje njerëzit inteligjent bëjnë humorin në llogari të vetvetes. Pra të jesh me Adem Demaçin nuk është ai njeri i burgjeve, ai i ashpëri e ai që ka vuajtur shumë. Bilës me ia përmend burgjet Adem Demaçit, ai nuk ka dashur hiç”, kujton bashkëpunotri i Demaçit.
Adem Demaçi ishte veprimtar për kauzën kombëtare në kohën e ish-Jugosllavisë dhe ka luftuar për barazinë e Kosovës me republikat e tjera të ish-Jugosllavisë.
Veprat e tij më të njohura ishin: “ Gjarpërinjtë e Gjakut”, “Dashuria Kauntike e Filanit”, “ Nëna Shegë dhe Pesë Gicat” e shumë të tjera.
