Fjalët për vëllai nuk i dalin lehtë.
E dhimbja e Sanije Muça Ramshajt, shtohet edhe më shumë me 5 prill.
Kjo meqë në këtë datë është edhe përvjetori i rënies së dëshmorit nga Vraniqi i Suharekës, Zaim Muça.
Ky i fundit, me fillimin e luftës në Kosovë, ndodhej në Gjermani.
Por, dëshira për të parë atdheun e lirë, ishte më e madhe.
“Zaimi ka qenë në Gjermani duke punuar, edhe kur ka ardh tek unë jam befasua se nuk e kam ditë se atëherë në telefona s’kemi fol edhe ma ka marrë mendja që vjen se ai u kon gjithë atdhetarë, gjithë u kon për krejt. I thash u çka paske bo që paske ardh e ai më tha kjo ka marrë fund, pa u çlirua Kosova unë nuk hiqem prej këtu, u plagos në Buzhalë e kur jam shku në spital e kom marrë në kraharor, ai ish kon i plagosun në krahë, ish kon duke i dhimt krahu shumë e po më thotë largoje dorën dadë, mjeku po më thotë që duhesh të bëhesh e fort”, tregon Sanije Muqaj- motra e Zaimit.
Pas kësaj bisede, rrugët e Zaimit me Sanijën u ndanë.
Kjo e fundit, bashkë me pjesën tjetër të familjes, morën rrugën për në Shqipëri.
Ndërsa, në edicionin qendror të lajmeve të mbrëmjes, Sanija e dëgjoi lajmin më të rëndë të jetë.
“Kur kemi mbrri atje, jemi kanë 46 persona me një vend, ju kom thonë t’i qesim fëmijët jashtë e t’i këqyrim lajmet, kur kanë thonë ka ra dëshmorë Zaim Muqaj unë kom bërtit në kup të qiellit, është kon më i vogli e kom rrit vet e më thonin që nuk është ai, por unë e dita që ai se gjithmonë ka qenë i pari”, rrëfen ajo.
Liria erdhi vetëm disa muaj pas rënies së Zaim Muçajt.
E bashkë më të erdhi në jetë edhe i biri i tij.
Për këtë, familja vendosi që emrin e babait dëshmor
