Kur pritshmëritë, lodhja emocionale dhe mungesa e kufijve dalin në sipërfaqe pikërisht atëherë kur “duhet” të pushojmë
Festat shpesh shihen si një periudhë qetësie, afrimiteti dhe pushimi. Megjithatë, për shumë njerëz ato shoqërohen me një ndjenjë të brendshme shqetësimi, nervozizmi dhe lodhjeje emocionale që bie ndesh me idenë e asaj që “duhet” të ndodhë. Kur gjithçka rreth nesh flet për gëzim dhe relaks, ndërsa brenda ndjejmë tension, lind edhe një ndjenjë faji pse nuk po e përjetojmë këtë kohë “siç duhet”.
Nëse e keni vënë re këtë tek vetja, është e rëndësishme të dini se nuk jeni të vetmit. Dhe mbi të gjitha, kjo ndjenjë nuk është shenjë dobësie, por një sinjal i rëndësishëm.
Kur pushimi nuk sjell qetësi
Në aspektin psikologjik, shqetësimi gjatë festave nuk është rastësor. Kjo periudhë ndërpret rutinën e zakonshme dhe ndryshon strukturën e ditës. Kur angazhimet profesionale zbehen, mbeten hapësira ku mendja dhe trupi nuk kanë më ku të fshihen pas detyrimeve të përditshme. Pikërisht atëherë dalin në sipërfaqe ndjenjat që gjatë vitit janë shtyrë anash: lodhja e akumuluar, pakënaqësia e pashprehur, nevoja për pushim të vërtetë.
Shpesh, festat sjellin një paradoks të brendshëm. Nga njëra anë dëshironi të ngadalësoni, të jeni më të pranishëm, të pushoni. Nga ana tjetër, shtohen pritshmëritë: takime, vizita, organizime, përgjegjësi emocionale. Kjo krijon një konflikt mes asaj që dëshironi dhe asaj që ndjeni se duhet të bëni, duke e kthyer pushimin në burim tensioni, transmeton Telegrafi.
Nervozizmi si sinjal i mbingarkesës së brendshme
Nervozizmi që shfaqet gjatë festave rrallë lidhet me njerëzit përreth. Ai më shpesh buron nga presioni i brendshëm për të qenë i mjaftueshëm, i disponueshëm dhe i fortë për të gjithë. Frika për të mos zhgënjyer, vështirësia për të thënë “jo” dhe ndjenja se pushimi duhet merituar, rrisin ngarkesën emocionale.
Trupi e përjeton këtë presion në mënyrë shumë konkrete. Tension në kraharor, ngurtësi në qafë, lodhje e vazhdueshme, irritim i shpejtë ose ndjesi shqetësimi pa arsye të qartë janë shenja të një sistemi nervor që mbetet në gjendje vigjilence. Edhe kur rrethanat duken të qeta, trupi nuk arrin të relaksohet, sepse ka mësuar se qetësia nuk është gjithmonë e sigurt.
Për ta përballuar këtë gjendje, shumë njerëz zgjedhin aktivitetin e vazhdueshëm. Organizimi, gatimi, pastrimi dhe planifikimi sjellin një ndjenjë kontrolli. Kur lodhja bëhet e madhe, vjen nevoja për shpërqendrim përmes telefonit, ushqimit, serialeve apo alkoolit. Këto janë strategji të kuptueshme vetërregullimi, por ato e qetësojnë vetëm përkohësisht shqetësimin./telegrafi
